istanbul

hicbir tanimin yeterli olamayacagi sehir.
en can alici yerini anlatmak icin bile uzun uzun dusundurur insani istabul. milyonlarca insanin arasinda kendini cok yalniz hissettiginde bile sana bir kucak acar mutlaka. fotograf makinanla birlikte gunlerce doyamayacagin kadar poz verir sana. gerçekten kadin gibidir istanbul. yarisi çirkin yarisi muhteşem kadin. rüzgarin nereden estigi belli olmayan bir yer istanbul. gokyuzunun surekli renk degistirdigi sehir. o renge gore seni pesinden surukleyen sehir. siyah bir gokyuzunde icinin daralmasina neden olan, gri oldugunda zamanin gecmedigi vurgulayan, beyaz oldugunda melankolik durumlara sokan, masmavi oldugunda nedensiz heyecandan cildirmani saglayan, mosmor oldugunda askini tazeleyen bir gokyuzune sahip sehir. o yuzden havasina ve kizlarina guvenmeyin derler. daha bir cok sey derler istanbul icin, en meshuru da tasi topragi altin lafi. aslinda tasi topragi degil de ismi altindir istanbulun. istanbul.. asklarin en guzelini yasarsin burada. dostluklarin da en zorunu. cok az sey kazanip, bir suru sey kaybedersin. elindeki her seyi almaya calisan hirsiz bir kadin gibidir istanbul. sevgilini, dostunu, yakinini,parani,mutlulugunu alir cogu zaman elinden, onun yerine guc,cesaret,ofke verir. hayattan kopmaman icin ugrasir surekli, gel taksim'e, arnavutkoy'e, moda'ya, emirgan'a, uskudar'a gel gör ki ne guzelliklerim var kesfet beni der. istanbul yasamanin ne oldugunu, uyusturucu gibi bunyene sokar ve bu sehirden bu kadindan ayrilamazsin asla. denemeyemezsin bile. tatile gidersin dort dortluk her sey. 2 hafta gecer ve sen deli gibi istanbulu özlersin. her gördügün 34 sayisi sana istanbulu hatirlatir.
mutluluklarin ve acilarin icice oldugu yegane sehrim .
simdi bu sehri birakip da baska bir sehirde yasamak zorunlulugu olmak, baska bir kadinin kokusuyla yasamak koymaz mi adama.

(bkz: kopruden once son cikis)