behzat ç.

--spoiler--
neredeyse mükemmel * bir bölümle birlik ve beraberliğe muhtaç olduğumuz şu günlerde hepimizi hüzünlendiren bir bölüm oldu.

birkaç şey var kafamda dönüp duran. bir kere hayalet'in mektubu başarılı bir aşk mektubu değildir. bu yüzden güzeldir. hem hayalet'in acemiliği vurgulanmış hem de bir polisten öyle muhteşem sözler çıkmayacağı düşünülerek mantık hatası yapılmamış oldu. içten, içinden gelen yazılmış bir havası vardı mektubun.

iyi bir kötü adam vardı. bende sempati uyandırdı. bir kötü adam seyircide sempati uyandırabildiği ölçüde kötü adam değil midir zaten?

kahvaltı sofrası konuşması açıkçası ürkütücüydü. "şimdi hepsi geberdi mi abla" "neden parmaklarını kesiyorsun, gırtlaklarını kes" nedir la?

en sonundaki iki kere görünen kelepçe sahnesinde amirimin elindeki kelepçe önce sol ele sonra ise sağ ele takılı olarak gösterilmiştir. Yok lan bu hatayı yapmazlar, ilk buna bakarlar diyordum ama yapılmış lan. Neyse yine de bölümün güzelliğinden bir şey kaybettiğini düşünmüyorum çünkü kimse dikkatli izlemiyordur o kadar. ya da en azından bu kadar basit bir şeyde hata yapılacağını düşünmüyordur diyelim.

--spoiler--

bütün bunlar ışığında yine de:

"televizyon yetişkinlere uygun bir şey değildir."

belirtelim.