sevgili

geceleri ağlıyorum. sessizce, kimseler duymadan, kimselere duyurmadan, hissettirmeden. insanlara güleryüz gösterip de her gece özüne dönmek, içinde sürekli bir acıyla yaşamak çok zor. etrafından sürekli eğlenen, neşelenen birilerini görmek çok acı bir şeymiş. insanlar hakkında değerlendirme yaparken onları gözünden tanıyabilmek, karakterlerini iyi öğrenmek benim için çok kolay ve onların gerçekten hayattan zevk aldıklarını farkedebiliyorken, benim sadece yalan gülücükler, berbat espriler ve salak çocukluklarla onları eğlendiriyor olmam çok kötü. benim sürekli yalan söyleyen birisi olmam çok kötü! hem de yalana asla tahammül edemezken.
insanlar nedenini öğrenmek istiyorlar sen onların karşısında surat astığında.."neden?"..söyleyemem ki ben onlara, diyemem ki "yalnızım ben".. diyemem ki onlara ben "daha elini tutacağım biri yok, derdimi dinleyecek biri yok, beni sevecek birisi yok, kalbimdeki yükü paylaşmaya cesaret edecek birisi yok, düşüneceğim birisi yok, kalbimi vereceğim birisi yok, kalbinde yer edineceğim birisi yok."..bunlarla uğraşmaktansa ben de kendimi yalandan yaşıyorum. ben de en azından gündüzleri eğleneyim diyorum, geceler nasılsa benim.. geceleri oturup ağlıyorum sadece, salak salak vakit öldürüyorum..

ulan ben yaşamıyorum be! sanal alemde gerzekçe vakit öldüren milyonlarca insandan birisiyim, bu batağın içinde çırpınan ama bunları beyninin derinliklerine itmiş onlarca salaktan biriyim.. ama onlar bir denge kurmuşlar hayatlarında, ben bu dengeyi kuramamaışım hiç bir zaman. çünkü dışarda hiç bir zaman bu kadar "arkadaş" görmemişim ben. hiç aklıselim bir arkadaşım olmamış ki biraz baktığımda geriye. aklı başında sadece 2-3 arkadaşım olmuş zaten. ama bana aşkım diyecek, oturup da beni düşünecek bir sevgilim olmamış hiç. olması için uğraştım mı acaba? hayır, ben öyle kız peşinde koşacak birisi de değilim ki.. ben aşka inanıyorum çünkü, ama yalan sanırım o da. ama bir gün mutlaka olacak, kader diye bir şey varsa mutlaka olacak..
ama,
bir gün sevgilim olacak olan kız, haberin yok, ölüyorum ben. tükeniyorum, tek başıma savaşmaktan bıktım ben.. hayat bir kişiyi, birlik olmuş iki kişiden daha çabuk eziyor ve yok ediyormuş..

yokluğu, yukardaki gibi, daha açığa çıkmamış binlerce yazının yazılma sebebi olan kişi, şahıs, kurum..