leyla ile mecnun

--spoiler--
kuduz bir köpek kadar yalnızım. yalnızlık, yalnızlık gece ayazında sabaha kadar beklemek gibidir. ısınmak için güneşin doğmasını beklersin ama o güneş hiçbir zaman doğmaz. yalnızlık, bulmadığın sevgiyi başka yerlerde aramak gibidir. ne yaparsan yap, onu bulamayacağını bilirsin ama yine de denemekten vazgeçmezsin. onun boşluğunu hep başka şeylerle doldurmaya çalışırsın. yalnızlık aynı havayı soluyupta bir türlü yanyana olamamak gibidir. aldığın her nefeste onun kokusunu duymak istersin ama yapamazsın. aldığın her nefes ciğerini acıtmaya başlar. yalnızlık dediğin eski bir sandalyenin gıcırdamasıdır yalnızlık. terkedildim, herkes terketti gitti beni. sol kaburgam bile firar etti bedenimden. aradan geçen zaman bile yetmiyor unutmaya. ettiğimiz kavgaları bile özlüyorum. saçlarını okşamayı, ellerini tutmayı, aniden boynuna sarılmayı, bana bakışını, göğsümde duruşunu hatta arkasını dönüp yatışını bile. ona yavaşça sokulmak, sessizce sarılmak, omuzlarından tutup, sımsıkı kendine çekmek.
--spoiler--