gok tapinagi

Çin'in en iyi korunan ve tanrı'ya ibadet törenlerinin yapıldığı en büyük yapı topluluğudur. Bol mahsul ve huzur için Çin tarihinde hüküm süren her hanedanın imparatorları, burada törenler yaparak, gök, toprak, güneş, ay, dağ, nehir tanrılarına dua ederlerdi. Bunlardan en önemlisi olan, göğe ibadet törenidir. Çin tarihinde imparatorlar, "Göğün oğlu" anlamına gelen "Tianzi" olarak adlandırılmıştır. imparatorlar, devletlerini "göğün oğlu" sıfatıyla yönetirlerdi. Göğe ibadet etme, yalnızca imparatorlara tanınmış özel bir haktı, sıradan vatandaşlar, bu hakka sahip olamazdı.

1420 yılında inşa edilmeye başlanan Gök Tapınağı, Ming ve Qing hanedanları dönemindeki (1368-1911) imparatorların göğe ibadet ettikleri yerdi. Yasak Kent'in güneyinde bulunan Gök Tapınağı'nın yüzölçümü, Yasak Kent'inkinin beş katıdır. Gök Tapınağı'nın en güneyindeki dörtgen şekilli çevre duvarları, toprağın, en kuzeyindeki yarım çember şeklindeki çevre duvarları ise göğün sembolleridir. Bu tasarım, Çin'in eski çağlarında "gök yuvarlak, toprak karedir" düşüncesinden kaynaklanmıştır.

Gök Tapınağı, 1998 yılında Dünya Mirasları Listesi'ne alındı. Dünya Mirasları Komitesi, Gök Tapınağı hakkında şu değerlendirmeyi yaptı; "Gök Tapınağı, Çin'de iyi korunan, en büyük göğe ibadet eski yapı topluluğu olarak, mükemmel tasarımı, dikkat çekici yapısı ve görkemli dekorasyonuyla, dünyaca tanınıyor. Gök Tapınağı, Çin mimarlık tarihinde çok önemli yer tutmakla kalmayıp, dünya mimarlık sanatının da değerli mirası niteliğindedir"...