bir gün tek başına

''düşüncesizce uzandı. masa lambasının düğmesine bastı. yaptığı işi lamba sönünce anlamıştı. yine bastı düğmeye.. birden yayılıveren ışığı değil beyaz duvar ve kitaplar üzerindeki abajurun gölge çizgisini görüyordu. bu çizgi,işte,ışığın öte yana geçmesini önlüyor. Karanlıktan öte yan. bu çizgi olmasa, karanlık da olmayacak. bu çizgi..''

vedat türkalinin bir gün tek başınası, bir gün tek başına kalınınca idrak edilenlerden.
okudugum en akıcı romanları neden vedat türkali yazar bilmem. aha bu bir. ikincisi için ;
(bkz: yalancı tanıklar kahvesi)