fargo

ilk defa bu sabaha karşı seyrettiğim ama seyrettiğime hiç pişman olmadığım 1996 yapımı bir coen kardeşler filmi. coen kardeşler in sinemaya getirdiği enteresan öğeler vardır, mesela sessiz ama güçlü karakterler yaratırlar filmlerinde. sakin ve sessiz bir tabiata sahip olan karakterleri hep ayakta kalırlar, hep en son onlar konuşurlar. aslında çevresine kazık atmaya çalışanların hazin sonunu gördüğünüzde bunu daha net anlayabilirsiniz. nitekim filmde minnesota da yaşayan jery lundegaard isimli oto galerisi müdürünün kayın pederine, karısına ve yakın çevresine fidyecilerle işbirliği yapıp kazık attığını görürüz. fidyecilerden geard yol kenarında 3 kişiyi öldürünce olaylar jery nin aleyhine gelişmeye başlar. yani karısının üzerinden fidyecilerle yaptığı plan pek de düşündüğü gibi olmaz, her şey allak bullak olur. kadın polis bu olayın üzerine gider, bütün cinayetleri ve jery nin attığı kazıkları çözer. coen kardeşlerin tarzına uygun bir final olur filmde, çevresine kazık atmaya çalışan ve etik değerlerden yoksun bütün karakterler: jery, carl, wade kötü bir son ile karşılaşırlar. ayakta kalan karakterler ise aslında fargo filmini değil de coen kardeşlerin ontolojisini gösterir. fakat film 8.3 imdb puanı ile de zaten hak ettiği yerdedir. tavsiye ederim, alın kahvenizi veya çayınızı geriye yaslanın sakince ve yorulmadan bir film seyredin.