baba

insanın içini ürperten bir kudreti vardır babaların..
çekincelerin korkuların hep o ne der üzerine kuruludur çocukken.
büyüdüğün zaman anlarsın korkulacak bir şey olmadığını...
bir gün usulca çekip gider hayatından
ve sen sıcacık ellerini özlersin..
yavrum bir bardak su verir misin? diye başlayan cümlenin ardından gelecek o cümlededir hep kulağın..
güzel kızım bugün neler yaptın gel anlat bakayım..
saatlerce konuşursun onunla. bazen gurur duyan gözlerle bakar.
için ısınır, sarılıp kocaman öpersin yanaklarından..
bıyıklarındaki bira köpüklerine bakıp kahkahayı basarsın bazen..
sıcacıktır gözleri..
sonra seni boyununda gezdirdiği maçlar gelir aklına.
şampiyon olalım sana kocaman bir beşiktaş bayrağı alacağım der..
onlarca beşiktaş forması alır seni mutlu etmek için.
her maçta bir tanesini giyelim der.
kışın en soğuğunda bile sıcacıktır elleri.her zaman ısıtabilir seni.
ve o ellerin seni hiç bir zaman bırakmayacağını hep bilirsin içinde bir yerlerde.
bunun içindir belki sadece küçük parmağını sıkıca tutman.
sen bıraksan da o bırakamaz hiç elini..

gözlerimi kapattığım her an yanımdasın yorgun demokrat..
ve ben yaşadıkça hep daha fazla özleyeceğim seni..