depresyon

tepkisizliktir bi anlamda. cümle gibi devriktir. içinden bişey gelmez ya da onbinlerce şey birden gelir hiçbirini yapamazsın. ya rahat batar ya da batan herşey öyle bir büyür ki acıtmaz. nası söylesem hani suya girmişsin ya da her tarafın su. ya da uzay sarmış her yerini. artık nasıl hani ölmek bile korkutmaz, ölüme bile razısın ama o uzay boğmuyo, ya da ölmeye bile gücün yok, böyle nefes almaya da yok. böyle bi tepkisiz yani anlatmaya üşendiğim kadar bi üzülememe sevinememe durumu. hiç. evet evet tam olarak hiç bence ; vara yoğa, neden burda olduğuna ya da olmayacağına. neden yazıyorum, hem de sıkılıyorum, yoo yazmasam da mutlu değilim. hani kimsenin sevdiğinden fazla sevmiyoduk kendimizi zat buyurduydu. uyumak mı istiyosun marvelon? hayır hayır uyumak çok yorar şimdi, kalkıp paraşütle atlarken satranç masası kuralım diyicem. öyle bi güçsüzüm ki kilo kilo reçel yapasım da yok hazırdaki reçeli yiyesim de yok. hani böyle onbinlerce kiloluk bi yorganın altında yatmak gibi depresyon. yani uyuyamıyosun üstünde ton ton ağırlık, kalkamıyosun karabasan gibi çökmüş. ah bu havalar ; hava kapandı için daraldı marvelon. beni de daraltıyosun..