heavy metal kitlesi

türkiye'de hatırı sayılır olan bir kitledir. gelin görün ki içinde bulunduğumuz ortama bir underground havası hakim.

metal muhabbetlerine aç heavy metal biraderler nerede bir heavy metal in yanından geçen, adından bahseden entry girsem özel mesajlarla veya tebriklerle, oylarla bana destek olmaktadırlar. bu biraderlere teşekkür ediyor, umutlarını ve heavy metal tutkularını her daim canlı tutmalarını tavsiye ediyor ve bu marşımızı armağan ediyorum:

https://www.youtube.com/watch?v=1cnGXS4Xu0s

tabi ki bu güzelliklerle bitirip, içi boş bir entry bırakmak olmaz. heavy metal in adı geçiyorsa, kelimelerin sınırı olmamalıdır.

kitleden bahsetmişken, en büyük kitlenin abd'de, ancak en hardcore kitlenin meksika ve avrupa'da olduğunu hatırlatmak isterim. ancak dikkat edilmesi gereken bir kitle vardır ki dünyanın değiştirdiği siyasi dengelerin ürünü olarak ortaya çıkmıştır ve ben buna orta doğu/asya kitlesi diyorum. nitekim 9/11'den sonra ilk hortlayan ve kendini ciddi manada gösteren bağdatlı rock grubu bu furyaya cesaret verme açısından önemli bir yere sahiptir. bu cesarete cevap veren ülkeler arasında lübnan ilk sıradadır (lübnan'da heavy metalin icra edilmeye çalışıldığı tarafımca gözlemlenmiştir).

asya sınırlarını aşıp kuze afrika'ya gittiğimizde fas krallığında da (70/80'lerin hippi akımını hala yaşatan bir ülkedir. beat generation'ın bir zamanlar tangier şehrini ablukaya aldığı bir ülkedir) hatırı sayılır bir metal/rock kitlesinin olduğunu söyleyebilirim. fransız gojira'nın belki de en sevildiği ülkelerden birisidir. tekrardan asya'ya dönecek, yakınımıza gelecek olursak iran'ın da yine baskıcı iktidarın karşısında blowfish misali bir pozisyon alan metal kitlesinin olduğunu söyleyebilirim. tabi amerikan underground gruplarının dahi 4 albümden ötesine gidememiş olmalarını göz önünde bulundurursak, orta asya underground gruplarının başarısızlık grafiğini kafamızda canlandırabiliriz. yine de önemli olanın heavy metal ruhunun daha önce ulaşmadığı yerlere sürünen ölüm misali ulaşmasıdır.

türkiye'deki kitlenin de, yoğunluğunun ötesinde, eğilimlerinin ne olduğunu, son zamanlardaki büyük konserlerde gördük. elbette metallica bunun en büyük göstergesi idi. bir motorhead faciası yaşayıp, manowar faşistliği yaşatırken, korkulan bir slipknot katastrofisi pek de gerçekleşmedi. en eğlenceli festival olan sonisphere'de ise eğilimin thrash ve death ağırlıklı olduğunu gördük. nitekim bir alice cooper vb baya bir öksüz kalmıştı. ülkemizin underground grupları ise amerika'nınkinden altta kalır bir yana sahip değil hani. şuan ismini cesurca verebileceğim en iyi gruplardan birisi ankaralı revelation'dır. ancak amerika'nın aksine bizim underground metal camiamızın en büyük eksikliği ve farkı, kitlesinin çok az olmasıdır. adını anmaktan gurur duyduğum dört albümlük bir grinder ülkemizin tüm underground gruplarını dörtle çarpar ikiye böler ters yatırır düze siker. (sırıtan sımayl)

yaşın ilerlemesi, önceliklerin belirlenmesi gibi unsurlar bu heavy metal ruhundan birer parça birşeyler alıp götürse de, öldürmeyeceğinin garantisini verebilirim.

açlığınızı bastırmanın en iyi yolu, bol bol analizler yapıp, kaliteli bir heavy metal havası bürümenizdir bulunduğumuz ortama. şukulayanın yanında şukulanan da olun derim.
içimizdeki eksiklik acısını dindirelim:

http://www.youtube.com/wa...v=nM__lPTWThU&ob=av2e