ben bu yazıyı marlboro ya yazdım

biricik dostum,

her zaman yanımdaydın, keyiflendim yanımda sen vardın, kederlendim yanımda sen vardın. benden hiç bir beklentin olmadı, karşılıksız olarak bana hep istediğim keyfi verdin. hemde kendini feda ederek...

seninle tanışmamızın ardından kim bilir bu kaçıncı virajımız, kaçıncı kez başkaları tarafından elimden alınmaya çalışıyorsun? günde 5-6 kez 5'er dakikalık periyotlarda birlikte olmamız, parmaklarımın arasında olman kimin zoruna gitti? ben sana hakettiğin değerin zaten fazlasını veriyorken, neden daha fazla değer isteniyor senin için?

bir de seninle olmamın bana verdiği mutluluğu anlayamayan, ve buna saygı duymayan insanlarla uğraşmak zorundayım. senin için mücadele ediyorum. senin için çalışıyorum, kazanıyorum. senin bana verdiğin zararı başkalarına verme diye seninle hep kuytu da, köşe de bir araya geliyorum. ben o insanlara saygı gösteriyorum, ama onlar bana göstermiyor.

birlikte eriyoruz dostum. sen her seferinde kendini feda ederken, bende kendimi yavaş yavaş feda ediyorum. yakınlarımda olman hoşuma gidiyor anlıyor musun? ben seni bırakmak istemedikçe, birilerinin seni benden ayırmaya çalışması zoruma gidiyor.

halbuki o uzun boyuna, sert yapına, beyaz tenine, dudaklarımın seninle buluştuğunda verdiğin tadına bağlanmışım ben senin.

sevgili dostum,

marlborom,

şimdi kaderimiz başkalarının elinde. seni yaptıkları zamla elimden almaya çalışacaklar. çok gördüler bize 5 dakikalık mutluluğu, huzuru, kafa dinlemeyi. halbuki ne güzel eşlik edersin sıcak sohbetlere, güzel bir kahveye, kahvaltıdan sonra ki çaya...

sayısız virajdan biri daha marlborom... bunu da ağır yara almadan atlatmayı hayal ediyorum. sen her zaman benim gönlümde olacaksın, umarım her zaman yanımda da olabilirsin.

şimdi ayrılmak zorunda kalsak bile, seninle kurduğu birlikteliği bir ömür boyu tebessümle hatırlayacak olan,

vendetta.