otobüs

bir aşık memo şiiridir.

otobüste gördüm güzel bir kadın
bir çift meme, bir köt, ince bir karın
aniden barrağım oldu kapkalın
baktım her yerine, hiç çekinmedim

o iri kaseyi tutasım geldi
çıkarıp barrağı sokasım geldi
sokarken enseden öpesim geldi
"güzel bana domal, ver" diyemedim

kötün bana dönük, gözüm arkanda
hiç barrak isteği yok mu damında
dön bak duman tüten fik var ardında
otursa üstüne, isteyemedim

tişörtün belinden görünür teni
damcık hizasında dolanır eli
usulca yanaşıp deydirsem fiki
deyse tene fikim, erir biterdim

kıstırsaydım onu arka koltukta
yalasaydım kâseyi bir solukta
kavrasaydım belini, fik olukta
attırsaydım, şimdi düşünmez idim

indi güzel benden önce durakta
hoş bir burukluktur kalan barrakta
"yok mu başka güzel?" fikim merakta
var ya da yok, ben hep otuzbirciydim

aşık memo yine fiki doğrulttu
barrağı bîçare, eliyle tuttu
otuzbir çekmekten damı unuttu
helâya attırmak kadermiş derim...

ekim 1997 > l-manyak sayı 2