ben bu yazıyı sana yazdım

bir sen kaybetmemek adına kaç ben kaybettim

artık sayamıyorum

her gelişin bir öncekinden acı

her gidişin bir sonrakinden sancılı oldu

giderken dilime düşmeyen sözler

ardından kurşun olup yüreğime düştü

her bir ayrı adresten ayrı yaralar açtı

yarin kaçak gidişlerine vurgun yüreğimde

kaç yara var artık sayamıyorum…

yıllardan sonra bugün karşıma çıktın

tellerine bahar rüzgarı estirdiğim saçların

hazan rüzgarı yemiş gibi darmadağın

gülüşüne bin can adadığım gamzelerin

boran yemiş kumsal misali hüzünbaz

ve kuytusunda kaybolduğum gözlerin

bir orman kadar sessiz , bir deniz kadar hırçın

ben sana

sen unutmaya sevdalı bir yürekle

öylece gittin

sadece gittin

aynı yıllar önce yaptığın gibi

ardına bakmadan için acımadan

sadece gittin…..

koşmak istedim ardından

yaralı bir yavru ceylanın

annesine koştuğu gibi

sığınmak istedim

fırtınadan çıkmış bir gemi gibi

kollarının limanına

sövmek istedim seni bana hasret

beni sana gurbet koyanların

dinine imanına...

ama yapmadım

yapamadım…

yıllar önce özleme açılan kollarımı

hasrete saran

vuslata çıkan rüyalarımı

gurbete yoran

seni seviyorum diyen dilime

özledim sözlerini düşüren

sevgi makamında duygularıma

hicazdan beste yapan

sen değil miydin...

koşmak istedim ardından

yaralı bir yavru ceylanın

annesine koştuğu gibi

yapmadım yapamadım

oysa ben yıllar yılı

ellere diken iken

tek sana gül açandım

bir canım deyişine

bin canımı katandım

sevmeler hafif kalır

haşa sana tapandım...

sen ise geçip gittin

sadece gittin.

ardına bakmadan ; için acımadan

ben sana

sen unutmaya sevdalı bir yürekle

sadece gittin..

şimdi artık sana gel demeyeceğim

özledim , yar demeyeceğim

kollarına al demeyeceğim

yanımda kal demeyeceğim

üzülme ;

artık adını anmam

ilk gidişin gibi yanmam

merak etme!

sana şiirler yazmam artık

sana türküler yakmam

bir eylül akşamı sırılsıklam sokağından geçip

seni ağlatmam...

dedim ya

bir sen kaybetmemek adına

kaç ben kaybettim artık sayamıyorum

ama şunu unutma

artık seni kazanmak adına

benliğimden bir an dahi kaybetmeye

tahammülüm kalmadı.. *