karşılıksız sevmek

canınızı acıtır, yakar..

karşılık bulmuş yaşanmış ve bitmiş bir ilişkiden çok daha fazla yorar sizi çünkü bitmemiştir, başlamadan bitmemiş, başlamadan yarım kalmış, eksik.. sanki yarısında çıkmak zorunda kalıp hep bir ara evde oturup izleyeyim diyeceğiniz bir film, zevkle okurken bir şekilde kaybedip bir yerlerden tekrar elime geçince okuyayım diyeceğiniz bir roman gibi.. yarım ve aklınızın bir köşesinde kalmış, olmamış olamamış bir şey işte..

yanınızdayken elinizi kolunuzu nereye koyacağınızı bilemez, dalıp gider içinde kaybolurum, söylememem gereken şeyler söylerim korkusundan gözlerine bakamazsınız konuşurken.. hüzünle karışık başka bir duygu daha yaşarsınız, tıpkı radyonuzu açtığınızda çok sevdiğiniz bir şarkının sonuna denk gelmeniz gibi..