bana adaletten bahsetmeyin

inci sözlük yazarı. siz hiç gücünüz yetmediği icin sustunuz mü adlı başlıkta şunları yazmıştır.

gözünüzün onünde annenize hakaret eder, babanızı aşağılar. kendi kendine kendini evin efendisi ilan eder. size şiddet uygular, anneniz babanız bırakın ses çıkarmamayı, bir de ustune sizi yarım saat boyunca döver. o basket takımlarında takılırken siz bir koşu yapmaya bile gidemezsiniz. o sizden 2 yaş küçüktür ve yaşıtlarıyla 11. sınıfa devam eder. siz 18 yaşında daha yeni 10. sınıfa geçmişsinizdir ama bu bile size çok görülür. devamlı okuldan alınmakla tehdit edilirsiniz ama o piçe laf yoktur, okuldan alınması söz konusu bile değildir.

çünkü suçunuz kız dogmuş olmak. rahat bırakılıcak olursanız her an evden kaçabilir veya orospu olabilirsiniz. o am orda olduğu sürece, onu sikmek isteyen erkek sürüsü de peşinden ayrılmayacaktır. telefonda bir şeyler yazıp aynı anda gülümsüyorsanız ; kesin sizi ayartmaya çalışan bi erkeğe kanıyorsunuzdur. dışarıda arkadaşlarınızla da gezemezsiniz, sonuçta ayşelerle veya fatmalarla buluşucam deyip de canlarla veya emrelerle bir yerlerde buluşup da kaçamak yapmayacağınız ne malum?

ve tepenize bindirilen piç annenize hakaret ettikçe dişleriniz birbirine çarpar, yumruğunuzu sıkar, avuçlarınızı tırmalarsınız. onu oradan alıp duvarlara çarpa çarpa kaburgalarını parçalamak istersiniz. üstüne çıkıp 90 derecelik bi yumruğu ağzına indirerek bütün dişlerini dökmek istersiniz. ama yapamazsınız, çünkü gücünüz yetmez.

ölmek istersiniz ama ölemezsiniz. nedeni 'annem üzülür lan amk' meselesi de değildir. sorun şu ki; annenizin üzüleceğinden de şüphelisinizdir​. asıl engel, hiç kimseye anlatamayışınızdır. eğer ölür, öldürülür veya kenidimi öldürecek olursam, bunları anlatabilmiş olmalıyım dersiniz ama kimseye anlatamazsınız. günlük tutmayı aklınızdan geçirmişsinizdir ama kimsece tanınmayan ve yok sayılan özeliniz sizi bundan alıkoyar. çünkü, anneniz veya üvey ablanız siz yokken, hatta gözünüzün önünde okuyabilir ve siz sesinizi çıkaramazsınız. karşınıza geçer, okuduklarını bir marifetmiş gibi yüzünüze vurur, sizi aşağılar, rencide eder sesinizi çıkaramazsınız. düşüncelerinizi ifade ettiğiniz için suçlusunuzdur.

kardesim degilsin sen. sen de babam. sen de ablam. sen de annem degilsin, ama sadece seni seviyorum anne sen beni sevmemeye devam et.

Edit 1 :Yazarın yalnızlık nedir lan ciddi ciddi cevap verin başlığına girdiği entry yazıyorum.

kardesim beni dövmüştü enseme ve alnıma yumruklar indirdi. annemler evde yoktu ananem uyuyodu daha sonra uyandı ve bana kardesimi savundu. beni tuttu ona vurmiyim diye. annemi aradı telefonda kardesimi haklı çıkarmaya çalışırken ben o telefonu alıp kapatarak fırlattım. kardesim enseme vurduğundan sanırım basım donuyodu ve midem bulaniyodu ayrıca dengem kaybolmuştu. hatta kafasına firlaticam diye aldığım bibloyu tam ters tarafa fırlatmıştı. bu sefer ya bana gelseydi diye tekrar ensemi yumrukladi. daha sonra annemler eve geldi benim odama girip nasıl olduğuma bakmadılar bile. içerden seslerini duyuyodum kardesime hiç bı sekilde kızmadılar. ertesi gun okula gidemedim. sabah beni azarlamaya başladı annemin elinden o telefonu nasıl alırsın diye. ben de krizle banyoya koştum alel acele babamin traş jiletlerinden birini kaptım. son anda babam yetişti ellerimi tuttu yaklaşık 15 dklik bı bogusmayla jileti avucundan aldı. o sırada annem mutfaktan uzun sapli bı tahta kasığı almış bana vurmaya başladı kafama geldi ilk vurdukları kardesimin yumruk attıgı yere dengem gitti yine. sonra babam beni banyodan çıkardı ellerimden tutup. salonda salinlesmemi bekliyodu.

babam beni salonda öyle tutarken ben sınır krizindeydim ellerini kollarını ısırıyorum bıraksın diye bağırıyodum rahat bırak diye ama eğer bırakırsa tekrar o jileti alacağımı biliyodu. teyzem de basımda dikilmiş 'aaa cok ayıp babanla nasıl öyle konuşursun' deyip duruyodu iste. annem de kardesimin bana yaptıklarını 'sen annemin elinden telefonunu nasıl alirsin' laflariyla örtbas edip sırf bunu bahane ederek bana ofisiniz söylenmeyecek hakaretler yağdırmıştı.

yalnızlık nedir biliyo musunuz; annenize babanıza sesinizi bir türlü duyuramamaktir. anneniz sizi doverlen bı kere de beni kızım deyip sevseydin cok mü zordu diyemenizdir. sizin sesinizi bastıran o 'aaa cok ayıp babanla öyle konusma', 'sen annemin elinden telefonunu nasıl alırsın haa?' sesleridir. yalnızlık sesinizi duyuramamaktir. 3 sene boyunca okula yollanmamissinizdir. ve onca zaman sonra toplanırsınız ve 3 gun sonra bunları yasarsınız. ben hiç bı güzelliğe layık degilmişim kahretsin dersiniz.

yalnızlık sesinizin sessizlikten kurtulamamasidir.

ağlamıcam.