bugün
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202666
- çalışırken en nefret edilen şeyler5
- gta 612
- meksika açmazı macerası10
- hem sevgiliye hem kediye söylenebilecek sözler7
- evlenemeyen kadınların ortak özellikleri4
- seks5
- merdivenköy2
- yeni nesillerin zirve yapmaması6
- nervio hamferdi5
- erenköy2
- bol giyinme modası3
- ideal kadın vücudu4
- muzlu gofret yiyen erkek11
- basın hürdür sansür edilemez22
- kafeye gitmek sosyalleşmek değildir2
- güne bir yakışıklı bırak4
- ekrem imamoğlu'na hapis cezası ve siyaset yasağı5
- biseksüel ilişki2
- gratis'e giden erkek görünce yerin dibine girmek16
- bakire olmayan kadına selam bile verilmez6
- abdullah öcalan'a hakaretin yasaklanması2
- eve düşen yıldırım2
- yedikule2
- coca cola2
- fatma betül sayan kaya11
- ev genci25
- bim'de satılan sucuk14
- boydan foto gelir mi6
- ofiste çalışan kadının ofis kombinleri6
- gereksiz iller5
- ahlakın tanrısız temeli6
- çalıkuşu2
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması36
- anayasa mahkemesi'nin genelevlerle ilgili kararı15
- katatespizartmasinın mutfağına konuk olmak12
- kitap tavsiyesi8
- abdullah öcalan vs che guevera3
- sabahları 16 km koşan yakışıklı adonisli erkek16
- 2pac'ın en iyi şarkısı2
- anın görüntüsü24
- sözlükte kankacılık6
- kız isteme merasiminde tuzlu kahve içme rezilliği5
- true'nin 2 aydır çaylak olması4
- türkiye şuan savaşa girse yeneceği ülke yok4
- bursa da zirve yapmak8
- barış yarkadaş2
- ahmet kaya8
- görükle kızları2
- sözlüğün en iyi nesili on birinci nesildir7
çok ilginç bi deneyim.. gerçekten..
hissedememek gibi.. mesela ki birisi gelmiş bütün sinirlerimi uyuşturmuş gibi.. hissedememekten farkı şu , üzülememek sadece eleme karşı duyulan bi özlem..
ben mesela bi senedir beri filan üzülemiyorum.. artık noldu ne bitti harikalar diyarı bilinçaltımda bilemem.. fakat üzülemiyorum..
insan bi ara kendinden ve insanlığından şüphe duyuyo.. mesela ki somalideki açlık , şehit haberleri , seller felaketler , komşumuzun sarhoş ve kendini döven kocası.. yani hiç biri üzemiyo beni.. lan diyorum üzül.. empati kur mesela.. ya senin başına gelseydi filan feşmekan.. fakat noluyo ? üzülemiyorum.. onun yerine bi enerjisizlik geliyo başıma..
yani mide ağrısı vericek kadar bi üzüntü değil sadece böyle cam açık uyumuşum sabah kalktığımda her yanım tutulmuş gibi bi ruh hali oluyo..
geçen gün sırf sinirim bozulsun diye , emre aydını cd çalara takıp gazetelerdeki bütün sinir bozucu haberleri okudum.. fakat netice : gülme tuttu..
yani şimdi geyik yaptığım sanılıcak ama ben üzülme yetimi kaybettim.. bi herşeye "aamaaan olucağına varır" deme hali , bi kendi hislerini tayin edememe.. her günüm , lan acaba bu olaya ne tepki vericem diye geçiyo..
en son delice üzüldüğüm zamanı anlatıyım , bu delilik tablosu iyice tamamlansın.. gece kardeşimin üstünü örtmeye gittim.. çoraplarından birisi biraz çıkar gibi olmuş.. böyle çorabın o ayağından hafif çıkmış hali bi masum geldi bana.. oturdum ağladım..
aman deli bu diyip geçmeyin.. sizin de başınıza gelebilir.. ne sevdiğiniz adamın başkasıyla çıkması ne ülkede ne için öldüğü belli olmayan şehitler ne bilmem nerdeki açlık ne konu komşu..hiç bişi sizi etkilemeyecek kadar hissizleşebilirisiniz..
tabii olay bu kadar değil.. vatan millet sakarya din min gibi şeyler de tatsız geliyo.. içim şişiyo bunları duyunca..
sonum ya hissizlikten olucak ya da linç edilicem bu gidişle :/
freud şunu demiş : hatırlanmayan bişi geride bırakılamaz..
yani bilinçaltına atılmış bişi orda kalır.. üzüntü vermez.. sadece o ana tekrar gidilirse , o olayın rekasiyonu gözlenir.. o yüzden diğer yüzeysel acılar gibi aşılamaz.. bu durumdan bakarsak , benim bütün acılarım bilinçaltıma gitmiş..
o may gad :/
büdüt : hala daha içimden bi ses "normal bi insan olsan buna üzülmen gerekirdi" diyosa bence umut vardır :/ umutluyum kendimden.. ben de üzülücem bi gün..
hissedememek gibi.. mesela ki birisi gelmiş bütün sinirlerimi uyuşturmuş gibi.. hissedememekten farkı şu , üzülememek sadece eleme karşı duyulan bi özlem..
ben mesela bi senedir beri filan üzülemiyorum.. artık noldu ne bitti harikalar diyarı bilinçaltımda bilemem.. fakat üzülemiyorum..
insan bi ara kendinden ve insanlığından şüphe duyuyo.. mesela ki somalideki açlık , şehit haberleri , seller felaketler , komşumuzun sarhoş ve kendini döven kocası.. yani hiç biri üzemiyo beni.. lan diyorum üzül.. empati kur mesela.. ya senin başına gelseydi filan feşmekan.. fakat noluyo ? üzülemiyorum.. onun yerine bi enerjisizlik geliyo başıma..
yani mide ağrısı vericek kadar bi üzüntü değil sadece böyle cam açık uyumuşum sabah kalktığımda her yanım tutulmuş gibi bi ruh hali oluyo..
geçen gün sırf sinirim bozulsun diye , emre aydını cd çalara takıp gazetelerdeki bütün sinir bozucu haberleri okudum.. fakat netice : gülme tuttu..
yani şimdi geyik yaptığım sanılıcak ama ben üzülme yetimi kaybettim.. bi herşeye "aamaaan olucağına varır" deme hali , bi kendi hislerini tayin edememe.. her günüm , lan acaba bu olaya ne tepki vericem diye geçiyo..
en son delice üzüldüğüm zamanı anlatıyım , bu delilik tablosu iyice tamamlansın.. gece kardeşimin üstünü örtmeye gittim.. çoraplarından birisi biraz çıkar gibi olmuş.. böyle çorabın o ayağından hafif çıkmış hali bi masum geldi bana.. oturdum ağladım..
aman deli bu diyip geçmeyin.. sizin de başınıza gelebilir.. ne sevdiğiniz adamın başkasıyla çıkması ne ülkede ne için öldüğü belli olmayan şehitler ne bilmem nerdeki açlık ne konu komşu..hiç bişi sizi etkilemeyecek kadar hissizleşebilirisiniz..
tabii olay bu kadar değil.. vatan millet sakarya din min gibi şeyler de tatsız geliyo.. içim şişiyo bunları duyunca..
sonum ya hissizlikten olucak ya da linç edilicem bu gidişle :/
freud şunu demiş : hatırlanmayan bişi geride bırakılamaz..
yani bilinçaltına atılmış bişi orda kalır.. üzüntü vermez.. sadece o ana tekrar gidilirse , o olayın rekasiyonu gözlenir.. o yüzden diğer yüzeysel acılar gibi aşılamaz.. bu durumdan bakarsak , benim bütün acılarım bilinçaltıma gitmiş..
o may gad :/
büdüt : hala daha içimden bi ses "normal bi insan olsan buna üzülmen gerekirdi" diyosa bence umut vardır :/ umutluyum kendimden.. ben de üzülücem bi gün..
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com