antalya

nemine sövdüğümün şehri.
balkonu bir açarsın... anam anam o nasıl bir nem? o nasıl bir sıcak?
insanı evde durmaya iten bir şehir. olmadı gidip klimalı bir mekanda takılıcaksın ki evde durmakla bunu yapmanın pek bir farkı yok.

bütün gün klima altında takılıcaksın evinde. öyle bir yer.
insanları evet burda sosyal aktiviteye girebileceğiniz insan bulmakta zordur. iletişime kapalı ne kadar burnu havada adam varsa doldurmuşlar sanki.

neyse kısa zamanda kurtuluyorum. ver elini izmir...özledim lan izmiri.

edit: yıllar sonra gelen likeların ardından...hayat ne garip lan. hala antalya dayım işe girdim. ölene kadar çalışıcam. hayat daha güzel, nem hala iğrenç ama hayat güzel. iş güzel. ekmek tutmak güzel.