hayata hapsolmak

kocaman bir hapishaneydi hayat ve müebbet yaşama cezası almıştı genç. teomanın, 'bitene kadar bitmez hayat bitti mi de biter ama.' adlı nadide dizelerine konu olan saçma bir yaşantısı da vardı. modern werther olarak adlandıranlar vardı kendisini, dalga geçildiğinin farkındaydı. yaşamak istemiyordu yalnız.. yalnız intihar da etmekten ölesiye korkuyordu.

kendisini saçmasapan olaylar üzerinde kafa patlatırken bulan bu genç her seferinde bu durumun ne kadar süreceğini kestirmeye çalışıyordu. her seferinde bu son diyordu ama yok.. olmuyordu, yapamıyordu bir türlü. hayatındaki gereksiz ayrıntıları atamıyordu bir türlü. silemiyordu.

çıkış yolu bulamayınca hayatı gelişi güzel yaşıyordu. volta atıyordu kör dehlizlerde. karşısına çıkanların yüzlerini göremiyordu. seslerini zor duyuyordu. bu karanlık ve gelişigüzel hayat duyularını yitirmesine , zamanla hiçbir şeyden tat almamasına sebep olmuştu. hayat kocaman bir hapishaneydi ve gardiyanları da yoktu. ve hapsolduğu hayatta can cekiştiğinden bihaber insanların varlığı ise onu çileden çıkarıyordu.

hayata hapsolmak ölümden de beterdi.