teoman ın müziği bırakması

sitesindeki yazısını okuyup öylece bakakalmama sebep olmuştur.

bi sürü düşünceler üşüştü beynime dumanlı karanlık hüzünlü...

ilk kez lisede, kasetlerinden durmadan dinlediğim,
konserlerinde sesim kısılana kadar bağırarak tüm şarkılarını söylediğim,
hiç kimse hissettiğim şeye daha yakın olamazdı diye düşündüğüm
sanki beni en iyi anlayan arkadaşımdı da çok uzağa gidiyormuş gibi..

ve bi sürü şarkısında yaşayan bi sürü hatıram eskimeye başlamış gibi..
sanki tüm bu hisleri müzikleri sözleri canlı tutan tek şey; yeniden teoman ne yapmış diye hevesle yeni albümlerini keşfedebilme şansıymış gibi..