andre gide

yıllar yıllar önce isabelle isimli bir kitabını okuduğum yazar. orta ikinci sınıftaydım ve beni çok etkilemişti bu kitap. okuduğum en değişik kitaptı.

az okuyan biri değilim. rus klasiklerini ilkokulda bitirmiş bir adamım ve okuduğum klasikler içinde bir tek isabelle'i ikinci kez okumaya cesaret edemedim. büyüsü bozulur diye korkuyorum belki de. ama artık zamanı geldi diye düşünüyorum. o kitabı aldığım gün bitirmiştim ve kapağını kapattıktan sonra hiç açmadım. koyduğum yerde duruyor, kütüphanemi temizlerken bile yerini değiştirmezdim. şimdi, bunca yıl sonra, tekrar okuyacağım onu. bu entry kendini o zaman editleyecek.