dogville

henüz izlememiş ve bir ihtimalle de izleyemeyecek olmanın verdiği rahatlıkla
"isa'nın çilesinin avrupai hali" gibi adi bir tanımı yapılabileceğim filmdir. grace de kimseden intikam almayacaktır aslında. yönetmene biraz daha semavi din eğitimi almasını tavsiye ederim (tevrattan değil).

isimleri, çoğunluğun aksine metafor olarak görmüyorum: kolaylaştırıcı. geçici değişkeninize "mustafa" değil de, "temp" ya da ağzı düz "gecici" yazmak gibi. okumayı ve izlemeyi kolaylaştırıcı güzel bir kullanım.

fazla iddialı şeyler var. hepimiz en derin anlamında sıradan ve aynıyız. ancak yaşanmışlıklarımız bizi farklı kılabilir. yoksa, anlık olarak, ne nuri efendi; ne de ali bey birbirinden çok farklılar.

büyük trenin istikâmeti belli değil mi? mezardan çıkıp birbirimize sarılamayacaksak eninde sonunda-- mutlu bir şekilde, sevgiyle, sevişmek lazım.