paris

ait olmayanların şehri...

bu şehirde birini çok sevebilirsin, bu şehirde çok zengin olabilirsin ve hatta bu şehri de sevebilirsin ama bu şehre ait olamazsın. zamanla olmayanların çoğalır; yorulursun, incinirsin. akşamüstü bir metro durağında, adı mıh gibi zihinlerde tutulan bir arrondissement'ta kalıverirsin. ve anlarsın ki bu şehir kimsenin değil, bu şehirde herkes yalnız.

yalnızlığın şehri...
değil mi, inge*?