kalamış

khakledon olan eski adından ziyade "münir nurettin selçuk"un bestesi ile bilinir.
güzel, dingin ve mangal istilasına henz uğramamış bir parkı vardır; parkın içinde de halı saha...

güzel, sıcak atmosferi ile -bana göre fena değil- kategorisinde bir kafe vardır içinde ayrıca. civarında lüks kebapçı, eğlence mekanları ve tabii ki kalamış'ın -son yıllarda- olmazsa olmazı marina bulunur.

kalamış'tan, semtten -maç günleri dışında- halen daha bir tatlı huzur almak, huzurlu dakikalar yaşamak mümkündür.

burası körler ülkesiymiş aslında tarihte... karşı kıyıdaki güzellikleri(?!) görememiş olanların gelip yerleştiği bu bölgenin tarihi, geçmişi, bilindiği kadarı ile istanbul'un merkezi olarak adlandırılabilecek (the old town, ayasofya-topkapi sarayı-sultanahmet camisi'nin yer aldığı) tarihi yarımadadan bile çok daha eskiye dayanır kimi kaynaklara göre.

eski hali, deniz doldurulmamış hali şüphesizki daha güzel, daha insani anlamda tar-u mar edilmemişti. ne var ki, geçen zaman bazı ihtiyaçlara ortaya çıkarır, semt kıyısı bugünkü halini alır.

marina, eğlence mekanı, denizin doldurulmasından ziyade; değil bölgenin derbi maç günlerinde neredeyse Anadolu Yakası'nın trafiğini ve/veya bu ve civar semtlerdeki günlük yaşamı külliyen etkilemekte olan ve bu semtin neredeyse sınırlarında yer alan 50 küsur bin kişilik stada herhangi bir yorum yapılmamış olması, söz söylenmemiş olması da ayrıca gariptir.

marina, büyük stad, denize dolgu park, yol, vb. zaman içinde tarihi dokuyu bozmadan, günlük yaşamı, biyolojik çeşitliliği ekstrem -uç noktalarda- etkilemeden var olacak değişikliklerdir, Kalamış da payına düşeni almıştır.

kalamış divan, develi, chocolate, khalkedon cafe, todori aklıma ilk gelen eğlence, yeme-içme mekanlarıdır. hepsi de birbirinden güzel, her ipini koparanın gelemeyeceği, semt ve civar semt sakinlerinin "bizbize" yiyip içebilmesinin sırrı fiyatlar ve kalitesidir. bu da buralarda yaşamanın getirdiği bir farklılık olarak kendini gösterir.