pulp fiction

iyi bir yazar, güzel bir dost. ama itiraf ediyorum ben bu yazarla mesajlaşmayı sevmiyorum hacı. içim ürperiyor mesajlaşırken, tüylerim sansar görmüş kirpi gibi dikiliyor, suratım yılan görmüş kurbağa gibi dona kalıyor, dilim sıcak sobanın yanına kıvrılmış kedi gibi suspus oluyor, evet usta tedirginlik içerisinde titreyerek mesaj yazıyorum, tıpkı peynir çalmaya çalışan fare gibi. tıpkı arı kovanına dalan ayı gibi. içim bi hoş oluyor reis. parçalanmış antilopa saldıran aslanlar gibi, o antiloptan bir gıdım almaya çalışan sırtlanlar gibi vahşi olasım, ibne kılıklı akbabalar gibi olay yerine dalasım geliyor. piskopat damarım nüksediyor, pitbul gibi saldırganlaşma hissi, timsah gibi pusuya yatma beklentisi doğuyor.

sırf bu hayvani düşüncelerimin nedeni ise; mesajındaki resmi... hani o pulp fiction yazan yere koymuş olduğu o resim.

*** adamın kafası siklemez bir bakışla hafif sağa doğru yatmış, elindeki silahıda şakağına doğru dayayıp objektife poz veriyor. ***

reis bu fotoğrafı çok aradın mı lan?

bak aklıma geldikçe bi hoş oldum yine. değiştir onu aga, güzel bi resim koy, valla olmuyor he.

mısır atılan ördekler gibi, cüzdan çalan şakacı maymun gibi, sahibinin bacağına kuruğunu dolayan kedi gibi rahat olmak, zevkle mesajlaşmak için değiştir...

tırsıyoruz reis..