şefaat ya rasulullah

'iyyake na büdü ve iyyake nesteiyn' *
yani; 'Yalnız Sana ibadet ederiz ve yalnız Senden yardım dileriz.' ayeti nisbetince yardım ve yataklığın kimden isteneceği nass ile sabittir.
allah yardım etme müsaadesini dilediğine verir. dilediğine verdiği şeylerden birisi ise muhakkak rızıktır. fakat allah ilmi hakkında cömert davranarak ilimden herkese dilediğini verir.
tasavvuf camiası muhammed sallalahu aleyhi vesselem'den yola çıkarak şeyhlerine yontma taktiğiyle buradan himmeti mürşidine bağlar. bunun aslı yoktur. bu sadece bir taktik gereğidir. genellikle seyyitlik silsilesini takip ederek amaca ulaşılır. hatta bazı müridlerin -veya siz buna şakirt diyebilirsiniz- ''himmet şeyhim'' diye sıklıkla zikrettikleri batıl sözleri tarafımdan duyulmuştur. keza kendi akıllarınca bir ibadet şekli olarak (abdestli olarak) icra ettikleri 'rabıta' bunun en hakiki örneklerindendir. olayın ta nerelerden başlayıp buralara kadar uzanması ise; kuran'ı heva ve heveslerine göre tefsir ederek, keşif usulü adını verdikleri fenafillah * makamını gösterirler. oysaki; 'o kalplerin özünü bilir.' * buydulduğu için biz onun hangi makamda olduğunu bilemeyiz, kalbini açıp bakamayız. böylece adamın içinde kimlerle seviştiğini bilemeyiz. mevzu oldukça uzun olduğu için özet geçiyorum ve kısaca diyorum;
vahabbiler ve belkide selefiler itikadi bağlamda doğru bir ictihadda bulunmuşlardır.
yardım sadece allah'tan istenmelidir. ayrıca burada vahabbi veya selefileri takdir ettiğimi söyleyeblirim.