nicholson

seni tanımak gurur verici dediğim yegane insanlardan olan nicholson kardeşim. sana şu güzel şiirimi armağan etmek istiyorum diyerek gözlerinden öpüyorum. çok iyi yazıyorsun, bileğine kuvvet dostum.

bazen
ufuklardayız
neyleyelim
ufuklar bize göre değilse

denizlere gider bazen hayalimiz
ancak dalgalar girer araya her zaman

sanki bir yaz akşamı hissiyle
inip kumsalın güzelliğinde
lale devri çocuğu olaydık dercesine
işerdik biz denize
ne yaparsın hayat böyle işte

insan kaybediyor bazen kendini
bahar gelince yaşanan sendromlar gibi
neşeli günlere merhaba dercesine
elveda diyerek mutsuz günlere
lakin mutlu olmak paha biçilemez
en güzeli bunu fark edebilmek
rahat bir gün için, bugün yeni bir gün dostum...