çoğunluk

çoğunlukla beğenmediğim film. yer yer güzel sahneleri var, konu sıradan olmasına rağmen ilgi çekici ama yine de tam olmamış film. neden olmamış?

--spoiler--
öncelikle karakterler oturmamış. tamam oyunculuk güzel ama karakterler rahatsız edecek kadar havada. mertkan, albert camus'un yabancı'sından fırlayıp gelmiş gibi. olması gerektiğinden de daha ezik bir karakter. oysa en azından dışarıda daha piç bir karakter olmalıydı. gül desen yine havada kalan bir karakter, altı iyi doldurulamamış. babada da var aynı sıkıntılar.
minimalist sinemanın etkileri büyük filmde ama işte öyle her cümlenin sonuna a.q koymakla olmuyor. filmin sonu ise beni kendinden en çok soğutan kısmı. tamam örneğin kader de öyle pat diye bitiyor ama kader'deki kurgu ve senaryo da olayların gelişine o son tam oturuyor. oysa çoğunlukta bu bitiş filmin yarım kalmış olduğu hissini uyandırıyor.
filmin siyasi tarafı da eksik. tam olarak derdini anlatamıyor, kafalar karışık. örneğin ailenin durumu orta sınıf deniyor ama türkiye şartlarında orta sınıf bir aile değil kesinlikle ama üst sınıf da diyemiyoruz. ikisinin ortası bir yerde belki, yine burada da kafalar karışık.
filmin güzel yanları yok mu? var tabi, güzel sahneler de var ama film bu haliyle ödül için çekilmiş, minimalist olması için fazlaca kasılmış ve olmamışlık tadı veriyor.
--spoiler--

kimse kusura bakmasın mevcut siyasi durumu ve ortamı eleştiriyor diye sinemasal açıdan olmamış bir filme olmuş diyecek halimiz yok. keşke üzerinde biraz daha çalışılsaydı ve biz de gönül rahatlığı ile işte bu diyebilseydik. bu haliyle 10 üzerinden ancak 5.