mardin

buyulu kent. bir defa giden tekrar gitmek istiyor, boyle bir buyusu var mardin' in. bir tepenin uzerine kurulu. tırmanıyorsun kente ulasmak icin, yuksekte. civarda bir suru keci var. bildigin keci iste. mardin' e gidene kadar gordugum en cok sey. ayrıca bu kecilerde bir alem. nasıl beceriyorlar oyle sarp kayalara cıkmayı akıl alır gibi degil. dagcı keciler.

her taraf tarih ve tas. tastan evler, dar sokaklar. kliseler, medreseler, camiler. sokakları gercekten dar. sonra sokakların hepsi birbirine benziyor, evlerde oyle. kaybolmak cok kolay. yolu tekrar bulmakta.

beni en cok etkileyen tarafı, kadınları. buranın kendine has bir modası var. kadınların buyuk cogunlugu siyah rugan ayakkabı giyiyor. karda bile. ben kıs ayında gittim ve sasırdım. nasıl basarıyorlar o ayakkabılarla yurumeyi, cok ilginc. sonra elbise giyiyorlar, sanırım adı uc etek. renk renk. sarı, yesil, pembe. hep canlı renkler, yaslısından gencine. dovme ya da kınaları var. ayırt edilemiyor hangisi oldugu.

yaygın dil arapca gibi geldi bana. hastanesine gittim ben ve doktorların, hemsirelerin arapca konusmasına sasırdım. turkce bilmeyen cok kisi var. ama insanları cok yardımsever. hemen turkce konusan birisi buluyorlar size.

suryaniler yogun olarak mardin' den ote midyat' ta yasıyor. cogu da gumus isciligi ile ugrasıyor. guzel dukkanları var. biraz pahalı ama deger. telkari bu isin adı.

leblebisi unlu mardin' in. muhakkak alın. mırrada icin. mırra icin fincanlardan da alın hatta. sonra postanesine gidin ve kart atın. deyrulzaferan manastırı' nı gormeden donmeyin. deyrulzeferandaki papaz sanırım, iste onunla konusun, sohbet edin. donus yolunda midyat' a gitmezseniz olmaz. midyatsız bir mardin mumkun degil. son olarak hasankeyf ve batman var. zaten yol ustu. ugrarsınız.

(bkz: leblebi)
(bkz: midyat)
(bkz: deyrulzaferan manastırı)
(bkz: hasankeyf)