karabasan

dün akşam başıma gelen korkunç olaydı sanırsam. daha önceleri de yaşamadım değil ama böylesini ilk kez gördüm. olay şöyle cereyan etti efendim: dün gündüz uykusuna yattığımdan pek fazla uykum gelmemişti. akşam vakti sözlükte biraz takıldıktan sonra siyaset meydanına bir göz atıyım dedim. sonra o da pek sarmadı artık uyuyım madem dedim televizyonu kapadım.(tabi bu esnada evdeki herkes 2. rüyasındaydı) rutin gece duamı yaptım.(dün akşam ekstradan naz-felak da okumuştum ama) dön sağ dön sol derken uykuya dalayazdım. tam o esnada daha öncekiler gibi uyku-uyanıklık arası vaziyete büründüm. sesim çıkmıyo, elim ayağım oynamıyo. bu bildiğim bi durum olduğundan paniğe kapılmadım dua etmeye başladım. neyse zar zor uyandım. ama 2 kere daha oldu. asıl olay biraz sonra yaşandı. yine bu uyku-uyanıklık anında daha önce hiç duymadığım * başımda bana bişiler söylüyo. ne dediğini anlamaya fırsat vermeden kendimi nasıl uykudan uyandırıp annemlerin yanına depar attığımı bilemem. hala üç kişiyiz efendim ben yusuf yusuf. sorunsa bu akşam nasıl uyuyacağımdır.