burgaz

Dört yaşından beri yaz tatilerimi burgazda geçiririz ama burgazın benim için ne ifade ettiğini size bu kelimelerle anlatamam.yani yılın dokuz ayı başka bir yere aitim de, sadece üç ay burgaza aitmişim gibi. burgaza metres muamelesi yapamam . o benim tek sevdam.

Burgaz benim herşeyim. poyrazı, inbatı , karayeli ve bunların taşıdığı iyotu ile ciğerlerimde.
Hancısı, motel köksal önündeki plajı, dalga kıranları ve köy içi ile
bunların verdiği heyecanla damarlarımda.
Dip dipe evleri ,ön balkonları , arka bahçeleri, akşam sefaları, aslan ağızları, suyu bitmeyen tulumbaları, çocuklar tarafından oyun parkına çevrilmiş inşaat alanları, bisikletleri,macera olsun diye bisikletle gemliğe gitmeleri, bisikletten düşünce oluşan yaraları,
o yaraların kabukları,hiç kimsenin cep telefonu yokken telepati ile anlaşmış gibi akşam saat 8 de köksal ın önünde buluşmaları, saklanbaçı , yakan topu , istopu , biraz büyüyünce dansa daveti,
ilk çıkma teklifleri, ilk öpücükleri, ilk aşkları, ilk ayrılık acıları, komşuları, ayşe teyzesi, nermin ablası, savaş abisi, merhum komşuları, nedim amcası, ethem amcası, mine si, dostları, düşmanları,
arkadaşları, dostan öte kardeşleri, alp i , hasan ı , ismet i , umut u,
kıvanç ı, günnur u, ipeği, ahu su, esra sı,

Ve adını sayamadığım yüzlercesi ile YÜREĞiM DE.

söylediklerime bakarak anlayacağınız üzere 90 lı yıllardaki haliyle
burgazı iliklerime kadar çok seviyorum.