bugün
- eski nickimi özlüyor olmam9
- düğünde gelinin annesinin giydiği kıyafet21
- the merich'in gerçek yüzü5
- iki çift meme paylaşsam çoğu beğenirdi8
- traveler ile uçak yolculuğu5
- 2026 yılının tek cümlelik özeti3
- 17 kasım sözcü tv'ye kayyum atanması31
- azerbaycan'da din görevlilerine memurluk yasağı19
- ev genci24
- 17 kasım 2026 ümit özlale polsan açıklaması10
- evhamlı olmak2
- xiaomi 18 pro max4
- istanbul'da 475 milyona villa olması8
- dış güçlerin sürekli türkiye ile uğraşması3
- ak parti'nin birinci parti olmaması9
- herzog'un avrupa'yı koruyoruz iddiası6
- z kuşağı3
- tuncer bakırhan'ın öcalan açıklaması10
- sözcü tv'ye kayyum atanması6
- thierry henry vs zlatan ibrahimovic4
- istanbul da mossad ajanının tutuklanması2
- elimizde kalan tek nick teknik11
- aleyna kalaycıoğlu6
- sözcüye kayyum fondipi unuttururmu3
- 17 kasım 20262
- 17 kasım 2026 israil avusturya maçı2
- istanbul da yapılabilecek aktiviteler8
- türkiye'nin erken seçime gitmesi gerekliliği6
- hatıraların anatomisi2
- kale3112'yi evlendirmek12
- kadınların askerlik yapmamasının nedenleri7
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı10
- seni karım yapacağım arslanım2
- niğdelilerin cimrilikte bir numara olması5
- esenyurt belediyesi'nin yeni logosu4
- halk3
- anı biriktirmek3
- yazarların ileride yapmak istediği ev15
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması18
- ak parti'nin yuzde otuz ile iktidarda kalmasi7
- yabancı kadınla evlenmek8
- emret komutanım dizisindeki komutan2
- istanbul6
- selam verdiğinizde kimsenin selamınızı almadığı an8
- tırnak ve tırnak eti bakım yağı3
- dindeki kader kavramının tam olarak açıklanamaması13
- unutulmayan üniversite anıları8
- casino filmindeki kumarcı karısı2
- kadeshmal kadesmal paradus paradus2
- burhan çaçan3
güzel bir metropolis şaheseri.
dar bu yol gidilmiyor, bastığım yer bir var bir yok.
gel de gör zehir bu yol kaç milattır anlayan yok.
gecenin ikisi, in cin top oynuyor ve sanırım bunu karşıdaki inşaatta yapıyorlar. düzenli olarak bir nesnenin yerde yuvarlanma sesine tanık oluyorum. cam açık, perde çekili ve o perdeyi kaldırıp camı kapatmaya acayip tırsıyorum. her an biri el sallayabilir içeri doğru, aklım çıkmak üzere. ama yatağa gitmeye ayağım varmıyor. bunların hepsi - in ve cine rağmen- işin maddesel tarafıydı ruh halime şimdi gelebiliyorum. çok saçma bir ruh hali içinde değilim aslında. vahim bir durum falan da yok, sadece ve yine bir adaptasyon hadisesi. ne olurdu ne olmazdı muhakemesini olmazın kazanması. ne kayboldu, önümüzdeki günlerde bulacağım onu. sayemde belki ama tek başıma değil. normal şartlar altında kalmayı beceremediğimden oluyor bunlar ya da habitat meselesi bilmiyorum.
tepemde cellât zaman elim kolum bağlı.
koparsa kopsun başım zaten yerde aklım.
soru aynı: neden böyle oldu ki? hayatta nefret ettiğim sınırlı cümlelerden biri. evet, ben öyle olur olmaz nefret etmiyorum. kimseyle ilgili de nefret etmiyorum, etsem ne süper olur oysa. ama yok, fazlasıyla sevgi ve nezaket doluyum bu aralar. o yüzden nerede mutsuzluk verici, can sıkıcı, yanlış giden bir şey varsa hemen sahipleniveriyorum. bir nevi hata sizde değil bende psikozu.
sesin nostaljiyle alakası hala var. lise gibi adamlar dinliyorum mesela. lisede dinlemek gibi bir şey değil, bariz hatırlatıcılar. bazıları da var ki direkt dinlenilen zamana götürüyor işte o çok fena, aynı anda bu ikisini yapanlar da var onların da hedefi çok tehlikeli: mutsuzluktan ölüm. bazen gidilen yerleri, içilen şeyleri, konuşulan lafları falan iyi seçmek gerekiyor. sonra hiç kullanılamama tehlikeleri var çünkü. ziyan ettim ben birkaç tanesini. gidesim, içesim, konuşasım gelmez daha da. en azından bir süre. evet evet, bir süre.
bak şimdi her şey talan, ömür yalan dolan.
konuşulacak çok şey varken susmayı tercih ettim. en kötü ya da en iyi olamadım işte bu yüzden. yine ortalama kaldım ve ne yazık ki ortalamadan geçilmiyor buralarda. hep derece yapmak, hep en güzeli olmak lazım. kötü ya da kötü olması gerektiği halde nasıl olduğu çok da bilinmeyen günlerin sonunda lunaparka gitmeli insan, diye düşünüyorum. eğlenmek için, bağırmak için, küfretmek için.
mühim olan ruhun üst katlara tahammülü, yerçekimi ise gayet ayarında.
dar bu yol gidilmiyor, bastığım yer bir var bir yok.
gel de gör zehir bu yol kaç milattır anlayan yok.
gecenin ikisi, in cin top oynuyor ve sanırım bunu karşıdaki inşaatta yapıyorlar. düzenli olarak bir nesnenin yerde yuvarlanma sesine tanık oluyorum. cam açık, perde çekili ve o perdeyi kaldırıp camı kapatmaya acayip tırsıyorum. her an biri el sallayabilir içeri doğru, aklım çıkmak üzere. ama yatağa gitmeye ayağım varmıyor. bunların hepsi - in ve cine rağmen- işin maddesel tarafıydı ruh halime şimdi gelebiliyorum. çok saçma bir ruh hali içinde değilim aslında. vahim bir durum falan da yok, sadece ve yine bir adaptasyon hadisesi. ne olurdu ne olmazdı muhakemesini olmazın kazanması. ne kayboldu, önümüzdeki günlerde bulacağım onu. sayemde belki ama tek başıma değil. normal şartlar altında kalmayı beceremediğimden oluyor bunlar ya da habitat meselesi bilmiyorum.
tepemde cellât zaman elim kolum bağlı.
koparsa kopsun başım zaten yerde aklım.
soru aynı: neden böyle oldu ki? hayatta nefret ettiğim sınırlı cümlelerden biri. evet, ben öyle olur olmaz nefret etmiyorum. kimseyle ilgili de nefret etmiyorum, etsem ne süper olur oysa. ama yok, fazlasıyla sevgi ve nezaket doluyum bu aralar. o yüzden nerede mutsuzluk verici, can sıkıcı, yanlış giden bir şey varsa hemen sahipleniveriyorum. bir nevi hata sizde değil bende psikozu.
sesin nostaljiyle alakası hala var. lise gibi adamlar dinliyorum mesela. lisede dinlemek gibi bir şey değil, bariz hatırlatıcılar. bazıları da var ki direkt dinlenilen zamana götürüyor işte o çok fena, aynı anda bu ikisini yapanlar da var onların da hedefi çok tehlikeli: mutsuzluktan ölüm. bazen gidilen yerleri, içilen şeyleri, konuşulan lafları falan iyi seçmek gerekiyor. sonra hiç kullanılamama tehlikeleri var çünkü. ziyan ettim ben birkaç tanesini. gidesim, içesim, konuşasım gelmez daha da. en azından bir süre. evet evet, bir süre.
bak şimdi her şey talan, ömür yalan dolan.
konuşulacak çok şey varken susmayı tercih ettim. en kötü ya da en iyi olamadım işte bu yüzden. yine ortalama kaldım ve ne yazık ki ortalamadan geçilmiyor buralarda. hep derece yapmak, hep en güzeli olmak lazım. kötü ya da kötü olması gerektiği halde nasıl olduğu çok da bilinmeyen günlerin sonunda lunaparka gitmeli insan, diye düşünüyorum. eğlenmek için, bağırmak için, küfretmek için.
mühim olan ruhun üst katlara tahammülü, yerçekimi ise gayet ayarında.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com