anlamazsın

bu şarkıyı her gün dinliyorum ve ölüyor gibi oluyorum...aslında gibisi fazla...işin grip tarafı şarkıda söylendiği gibi vurdum duymazsın...geri dönemezmısın gibi sözler benim durumuma pek uymuyor çünkü ben platonik bir aşığım ve sevdiğim kızı belkide ömrümde toplasan 5 gün için görmüşümdür...adresini de bilsem binalarının önünden geçsemde onu göremiyorum..ayrıca akrabamızda oluyor...daha fazla söylemiyorum...ama bu yazıları yazarkende kulaklıkta bu parçayı dinliyorum...kahroluyorum...sanırım bu aşk beni normal olmaktan çıkardı..sevdiğimle oturup bi konuşmuşluğumuz bile yok...ama nasıl oluyorsa insan delicesine bağlanıyor...bu şarkıda ayrıca en sevdiğim kısım ' sabahı getirsem yine bıraksam koynuma sarılmazmısın yar..atsam önüme sevgimi bağlarına basmazmısın yar..' işte burayı dinlerken gözlerim dolu dolu oluyor..bazende ağlıyorum....ne deyim dünyada ki en büyük manevi acıyla yaşıyorum...ağzına sağlık zafer peker...