baranturkoglu

bir fıkra...

zamanın birinde müslüman bir aile varmış. aile müslüman olduğu için çocuklarını dinlerini öğrenmesi için kuran kursuna vermiş. çocukların küçüğü erkek, büyüğü kız imiş.

bizim cami hocası kıza hallenmeye başlamış. bir gün erkek kardeşine demiş ki, evladım sen dışarı çık. ablana şeytan girmiş, onu çıkartmam lazım demiş..

bizim hoca başlamış kızla sevişmeye. neyse oraya girmiyorum..

yarım saat geçmiş hoca ile kız odadan çıkmamış, bir saat olmuş kız hala yok. erkek çocuk dayanamamış en sonunda dalmış içeri...

hoca tövbe estağfurullah diyerek doğrulmuş.. hocam demiş ne yapıyorsunuz, hoca ablana tövbe çekerek cinleri çıkartıyorum demiş...

akşam olmuş. aile memnun, çocukları dini kurumda dinlerini öğreniyor. ee anlatın bakalım çocuklar neler yaptınız demiş.

erkek çocuk hemen lafa dalmış...

anne bir görmeliydin. hoca ablamdan öyle bir tövbe estağfurllah çıkarttı ki, nah şu kadar.