görsel

Arkadaşlar bu konu bu kadar kasacağınız, üstünde düşünüp altından kalkamayacağınız bir konu değil. Fiziki olarak hepimizin görebileceği ve umarım ki bildiği şekilde eşit değiliz; hukuki yönden vs. haklar konusunda da eşitiz. Bu kadar basit abi.

Yazsam buraya bitmez herhalde...
Ben mi insanlara çok dolmuşum onu da bilmiyorum ama.

Uyumak ve uyanmamak. içinde olduğum döngüden o kadar sıkıldım ki, her gün yarınımı düşünerek üzülüyorum çünkü aynı geçeceğini biliyorum. Hiçbir şey yapmıyorum ve o kadar çok karışık duyguyu hissediyorum ki... Artık uyanacağımı bildiğim için uyumaktan da nefret etmeye başladım
çok depresif oldu bu ama öyle hissetmeye başladım...
Neyse.

Okulun yokluğu.

bitiyor olması...

her şey bir yere kadar çok güzel fakat aşk denen kavrama uzak olduğumdan mıdır bilmiyorum, iki insanın birbirinden elinde sonunda sıkılacağını düşünüyorum. aşk biter yani, bir süre sonra aynı evde de kalamaz hale gelirsiniz; evlilik de biter.

her gün aynı yatakta uyanıyorsunuz, aynı yatakta uykuya dalıyorsunuz; aynı masada yemek yiyorsunuz, tüm gününüz ve yıllarınız evlendiğiniz o kişiyle geçiyor...

şuan yazarken bile canım sıkıldı benim. gerçekten o evlilik, birlikte mutlu mutlu yaşamanın bir sınırı yok mudur ya? sizce de bunun ömrü kısıtlı değil midir?

Genelleme yapılacak son konu belki de... oysa şöyle önünüze bir baksanız yeni nesil kızlardan aklı başında olan, bazı şeylerin farkına varmış kişiler de gayet çoğunlukta.

En azından çoğu konu hakkında duyarlı olmaya başlandı ve döverek yetiştirilen çocuklar çıkmayacak onlardan.. keşke sadece görmek istediğinizi görmeseniz, özellikle böyle bir konuda.

%95

Daha yeni elime aldım...

Başaramıyoruz.
En azından bu durumda, ben başaramıyorum...

Karşılaştıracak insanlar değillerdir.
ikisinin de kendisine özgü havası var. Şarkıları da farklı tarzlarda ve ikisinin de farklı kitleleri var...

Avril'in şarkılarına aşık olsam da Taylor swift benim için çok farklı birisi.

Avril'in Taylor Swift'in 1989 turuna katıldığını hatırlıyorum. Birlikte çok tatlıydılar.

son kararım. Taylor swift.

bu tercih meselesidir aslında tarzınıza veya o kişi ile ilgili düşüncenize bağlı olarak değişebilir. Burada Taylor'ı aşağılayan bir sürü yazar gördüm. Saçmalamaktan ileri gidemiyorlar. Onlar için sadece üzgün hissediyorum.

Şuan yaşadığım durum.

yazıyorum, ne gören var ne de takan... notlar kısmına girip yazsam daha mi iyiydi dersiniz?
Neyse bekleyeceğiz artık yapacak bir şey yok.

Okul başlayacak gibi hissediyorum.
Siz anladınız ne demek istediğimi...

işin gerçeği aynen öyle ve hiçbirimiz yaşlanınca öleceğiz falan sanmasın; birimize araba çarpacak, diğeri depremde ölecek, başka birimize de o genç yaşta bir hastalık musallat olacak. Belki yarın, belki bir hafta sonra; belki bir ay sonra, belki bir seneye kalmadan geberip gideceğiz bu dünyada. Aralarımızdan bazılarının bazı şeyleri yaşamak için belli bir yaşı beklediğini biliyorum, şuan belki de geleceği düşünerek gülümseyebiliyorsunuz. En acı yanlarından biri de bu işte, yarın bugün ölürseniz şuan düşündüğünüz geleceğinizi hiç yaşayamayacaksınız; öylece ölüp gideceksiniz dediğim gibi. Ve bu da bazı şeylerin adaletini sorgulatıyor bana. Bu yüzden 'yeniden hayata geleceğimiz' hikayesine inanmak istiyorum.
Öleceğim gerçeğine üzülmemek istiyorum. Hepiniz de öyle düşünüyorsunuzdur eminim. Bu yüzden lütfen elinize gelen fırsatları değerlendirerek şuan yaşayabildiğiniz en iyi hayatı yaşamaya çalışın lütfen. Benim izleyeceğim bir sürü dizi, film; okuyacağım bir sürü kitap, gezeceğim bir sürü yer ve edineceğim bir sürü arkadaş var. Hepimizin var. Hayatımızı sonuna kadar yaşayalım. Elinize fırsat geçtiği anda hayatınızı yaşamaya bakın.

(bkz: yarın yokmuş gibi yaşamak)

Bir utangaçlıktan oluşan bir durum halinde karşımıza çıkar, bir de konuşurken gözlerimize bakamama huyu olan insanlar vardır.
ikinci durum insanı sonuna kadar delirtir. Özellikle önemli bir şey anlatırken karşınızdaki sizin gözleriniz hariç her yere bakıyorsa konuşmayı kesip ona dinleyip dinlemediğini sorma ihtiyacı duyarsınız. iletişimin en keskin noktalarından biridir belki de, abim her seferinde yapıyor ve artık bu gibi şeylerin değişmeyeceğini düşünmeye başladım. Hastalık gibi valla, geçmiş olsun.

Bulunduğumuz yılı sorgulatan, bildiğim kadarıyla da kadrosu evleneceksen gel programında bulunan adaylardan oluşan bir dizi. izledim demiyorum fakat denk geldim, bunu ve kısmetse olur programından yine aynı şekilde geçiş yapmış olan gençlik başımda duman dizisine tanıklık ediyor olmamız Türk dizi sektörünün bittiğini düşündürüyor. Sosyal medyadan da ağır eleştiri yemiş zaten. Bunlar dışında izlerken kafayı yediğim bir sürü dizi var fakat o kadar da derine inersem dizi kalmayacak galiba.