Kesinlikle estetik değil. Nesnel bakıldığında bu sonuca ulaşmak oldukça mümkün. Doğadaki canlıları bir çırpıda gözünüzün önüne getirdiğinizde çirkin olarak nitlenedirebilirsiniz hatta. Tabi ki göreceli bir durum fakat bu anlamda bir sıralama yapılsa insan fizyolojisinin o sıralamada çok çok aşşağılarda yer alacağını düşünüyorum. Zaten fizikten ziyade büyük oranda zihne dayanan bir evrim süreci geçirmiş şu vakte kadar. Bu bile bir açıklama.

Türüne has bir özellik değil tabii, fakat soğuk kış günlerinde ısıtıcı olarak kullanabilirsiniz Yorkşehirli bu hemşerilerimizi. Hayvan müsait bir hizada ve klasik pozisyonunda yatarken ayaklarınızı yattığı zemin ile gövdesi arasına yerleştirmeniz bunun için yeterli olacaktır. Çok az bir çabanızı alacak bu hareket neticesinde size sinirlenmeyecek, sinirlense bile naifliğinden ötürü size bunu belli etmeyecektir.

Dışarıdan bakıldığında bünyesi küçük ve çelimsiz duruyor olabilir. Fakat öyle gözüküyor olması, siz bir film veya dizi izlerken, ne bileyim YouTube'a bakarken falan bacaklarınıza bir destek olması amacıyla onu bir puf niyetine kullanma isteğinizi örselemesin. Bu işlemi yaparken gerekli özeni gösterirseniz şayet, sevimli dostunuzun dayanma azmine şaşıracağınıza eminim.

Yetti mi? hayır.

Bir kanepe veya bir yatakta uzanırken size eşlik eden çarşafların, pikelerin, battaniyelerin vs. hareket etmesinden, kayıp gitmesinden, bir türlü nizami durmamasından şikayet etmeniz gayet doğal. Bu durumdan dolayı kim olsa hafif bir gerilir. Fakat çözümü basit: ilgili evcilinizi o örtünün vesairenin stabil olmayan kısmına taşıyıp biraz da orada yatmasını sağlayarak ağırlık oluşturabilirsiniz. Bu sayede sinsi ve soğuk hava size ulaşmak adına değerlendirebileceği herhangi bir boşluk bulamayacaktır.

Fakat hepsinden önemlisi yani ısıtıcı, sehpa ve ağırılık aracı olarak kullanılmalarının da ötesi sadece ama sadece sizin çıkarlarınızı gözeten adanmış birer siyah burunlu dosttur hepsi dabi.

(bkz: evcil hayvanla girilen ilginç diyaloglar)
- uluma evin içinde

görsel

Deli sorular barındıran kayıt. Arada bir kettle'da su kaynatırken, ne bileyim bankada sıra numaramın yanmasını beklerken falan aklıma düşüyor

Filmdi, diziydi, radyoydu... Ansızın bir yerde sesini duyduğum zaman tanıdık birine rastlamışçasına mutlu olduğum grup.

Geçen anayurt oteli'ndeki bir berber dükkanında bulunan tüplü bir televizyonda klibi döndü mesela.

Bağzı grup veya şarkılar bir semti, uzak geçmişte ve sek özlemle idealize edilmiş bir anı, zamanı, dönemi çağrıştırıyorlar.

Külttür ayrıca.

Aşk, savaş, ölüm, doğum, umut, hayal kırıklığı, hissedilebilecek her duygu... askerlik işçilik, aptallık, zekilik, delilik, yaratıcılık, idealizm, realizm...

Akla gelebilecek her şeyi barındıran roman.

Hiç bilinmeyen, hiç dinlenmeyen şarkıları bile epeyce eskitebilen olgu. Öyle ki kimi nesneler var; o şarkıların, o kayıtların içinde harap, ziyan olmuşlar.

O nesnelerden biri için (bkz: Kaleydoskop)

o an içinde bulunulan şartlar geçmiş bir zaman diliminde daha önce oluşmuş ve buna bağlı olarak nihayetinde kötü veya iyi sonuçlanmışken tüm o deneyimin sadece hissi ve benzeri düzlemde hatırlanabilmesi. o şartları oluşturan veriler o kadar minik ve - belki de - çift hanelerle sayılabilecek kadar çoklar ki her birinin arka planda derlenip toparlanarak geçmişle ilişkilendirilmesi bize yalnızca o nitelikte birtakım sonuçlar halinde ulaşabiliyor.

içimde kötü bir his var da deriz hatta.

... önce ışığı söndürdüm, ismimi haykırdı. anahtarı camdan attım, odama doldu.

(bkz: sait rıfkı tarancı)