- prezervatifci abi bir kutu eczane verirmisin.*
+ hehe prezervatif istiyorsunuz demi.
- şşş sessiz lütfen
+ bu üründe kampanya var 1 alana 1 bedava
- abicim alıp gidecem
( aşkısı eczaneye girer )
* aşkım bu ne , alala benimlede ilişkiye girmiyorsun kimin için bu ?
- hiç
* lan benim üzerimdemi deniyecen yoksa ?
- hi
* cevap versene !
- h
* ne oldu kurudun kaldın !
- ...

- ne oldu buz kesildin !

radyo istasyonuna bomba ihbarı verilmesi ile vuku bulacak durum.

yazarın girdiği entry nin kendisine bile sıkıntı vermesinden kaynaklı olarak çevresindeki kişilerinde rahatsız olacağını düşenerek strese girmesidir.
(bkz: kendi yorumunu beğenmeyen yazar)

- madem unutacaktın beni niye yarattın !
dızzzttt..
- saadevcee şavkıı sövylüovduum *

çoğu kez kullanılan cümle finali.

bacak arasından geçmek.

avrupa arenasındaki takımların maddi durumlarının üst düzeyde olması bu durumu çok güç kılar.

kel olanların peruk takarak gerçekleştirebilecekleri bir eylem.

- aşkım gel sarıl
+ olmaz içimde bir elektrik var sanki
- gel yavrim bişey olmaz
- dızoot!! nene ooldu banaaa..
+ demiştim demi hödük.

kaf - sin - kaf

kıroluğundan ödün vermeyen kişidir.

(bkz: boklu pakize)

(bkz: müdür koş benden bahsediyorlar)

(bkz: kazamız mübarek olsun)

dava adamı olma yolunda ilerlemenin altın kurallarından biridir.

ilaç bilimi üzerine çalışmalar yapan kimyacı.

(bkz: yara bandı)

Earle E. Dickinson un 1920'de icat ettiği yara kapatıcı yapışkan bez parçasıdır.

Tırnak yeme genellikle çocuklarda görülen bir davranış. Araştırmalar 6 yaş civarı çocukların yaklaşık % 25'inin tırnak yediğini ortaya koyuyor. Bu davranış bozukluğunun çocuğa gerek fiziksel gerekse sosyal anlamda olumsuz etkileri olabileceği düşünülünce konu hakkında yapılan araştırmaların sayısının yüksekliği de kaçınılmaz oluyor. Tırnak yeme alışkanlığının nedenine ilişkin iki temel açıklama var. ilki, bu davranışı kaygıyla bağıntılandırıyor (Hadley, 1984). Sinirleri gerilmiş bir çocuğun bunu dışarıya tırnak yiyerek yansıttığını söylüyor. ikincisiyse "çevresel baskılanma" varsayımı (Schendler, 1984). Bu varsayımsa motor hareketleri kısıtlanmış çocukların tırnak yemeye daha eğilimli olduklarını savunuyor. Günümüzdeki çalışmalarsa genelde bu iki temel üzerinden yapılıyor.

kaynak : tübitak