Kesinlikle Ağır Roman'dır. Hayatın nerelerde nasıl yaşandığını, kendi küçük dünyamızda gerçeklerden ne kadar uzak olduğumuzu hissettir.

Her genç ergenliği bir şekilde bu hataya düşer. Ancak zaman içinde neyseki bu davranıştan eser kalmaz.

Selam verene gösterilen saygının bir gereğidir. Genellikle hafifçe doğrulduğu gibi, gelen kişiye göre ayağa kalkılması gerekebilir.

Alışveriş sonrası hissedilenler genellikle yapılan alışverişin mahiyetine göre değişiklik gösterir.

Eğer alınan şey uzun süredir alınması gereken ancak ertelenen bir ihtiyaçsa, çok özel bir şeyler hissedilmez.

Öte yandan alınan pahalı ve fuzuli bir şey ise, hisler genellikle karışıktır. Bir yandan kendini şımartmış olmanın verdiği mutluluk diğer yandan ise parayı gömmüş olmanın verdiği ufak burukluk hissedilir.

Ancak her şeye rağmen, bence alışveriş sonrası hissedilen gerçek his, ekstre geldiğinde hissedilendir.

Bu insanlar bir süre sonra bu şekilde yaşamaya alışır ve geç yatıp erken kalkmayı bir yaşam tarzı haline getirirler.

Bu olayı yapabilen insanlar gözlemlerime göre 3 sınıfta toplanabilirler.

1) Hızlı yaşa genç öl tayfası: Uykuyu zaman kaybı olarak gören, bu sebeple minimum vakti uykuda geçiren insandır.

2) iş/Okul dolayısıyla zaruri olarak az uyuyan tayfa: Servise/mesaiye/8:40 dersine yetişmek için saat 5-6 arasında kalkmak zorunda olan insanlardır. Sosyal hayat, TV, iş, ödev gibi sebepler dolayısıyla erken yatamaz ama yinede erken kalkarlar. Bu durum çok sevilmesede yaklaşık 2-3 haftalık bir zaman sürecinde alışılan bir durumdur.

3) Dahi tayfa: Özellikle üniversitelerde prof. olarak karşımıza çıkan, herhangi bir sanat dalıyla uğraşan tayfadır. Az uyku onlar için yeterlidir. Saygı duyulması gereken tayfadır. Genellikle kahve veya alkolle yaşar, sonunda mide rahatsızlıklarından muzdarip olurlar.

Şahsım olarak, sanırım 1 ile 2 arasında bir yerlerdeyim.

Anlamı çok güzel olan, çok güzel,çok zarif bir isim.

Sevmeyenlerin tiksindiği ve yiyen insanlara iğrenen gözlerle baktığı, yiyenlerin ise bayıldığı bir yiyecektir. Ortası pek bulunmaz.

Ankara'da en iyi AOÇ'de Şençam veya Oran'da Turan Güneş Bulvarı üzerinde bulunan Hasan Usta'da yenilebilir.

istanbul'da ise Taksim'de Şampiyon Kokoreç ve Sirkeci'de Kral Kokoreç gibi yerlerde yenilebilir.

Muhteşem bir şeydir. Bir kere tattın mı, artık nescafe içirtmeyen, hatta tiksindirendir.
Gerçekten nefis kokar. Sadece koklayınca bile insan mutlu olur. Ayrıca makina çalışırken damla damla akması adeta bir görsel şölendir.
Kesinlikle uykuyu ve hatta zekayı açar. Sabaha kadar oturulan gecelerin, sabahın köründe gidilen derslerin verimli geçmesine yardımcı olan bir mucizedir.

insanın babasını hüngür hüngür ağlarken görebileceği ender durumlardan biridir. Her ölüm gibi zamansız ve üzücüdür.

Tesbihin taşımanın kesinlikle dahil olmadığı detaylardır. Tesbih taşımak değil, sallamak kıroluk kabul edilebilir belki. Ama tesbih adabınca kullanılırsa, gayet güzeldir.

Görmezden geldiğimiz bir çok şeyin aslında nasıl da değerli olduğunu öğretir yurt dışında yaşamak. Hiç bilmediğin bir kültür, hiç tanımadığın soğuk insanlar arasında yaşamak zordur.

ilk önce bir heyecan vardır insanın içinde. Yeni şeyler görecek, farklı tatlar tadacak, farklı şeyler öğrenecektir. Ama emin olun bu heyecan saman alevinden farksızdır. Heyecanın yerini önce sıkıntı, sonrasında özlem kaplamaya başlar. Kalbini birileri sıkıştırıyormuş gibi hissedersiniz. Eski günleri yad eder, o günlere dönmeyi dilersiniz. Ne işim var benim burada dersiniz. Kıymet bilmeyi öğretir insana gurbetlik.

Buraya kadar gelip bizi gururlandırdıkları için çok teşekkür ettiğimiz takımımızdır.

Kaybettik ama canımız sağ olsun. Buraya kadar gelmiş olmamız bile çok iyi. Helal olsun 12 dev adam.

Kasmaktan izlenmeyen hiç değilse şuradan anlatın dediğim maçtır malesef. Az önce noldu öyle bi kavga falan bir şey oldu ama ?

Resmen kendi kaybettim, gözlerimden yaşlar süzüldü şurada ellerin elinde. Bütün yurt neler oluyo diye ayağa kalktı resmen. Bundan güzel bir bayram olamazdı.

Pazartesi dersi olmayan üniversite öğrencisi bu kişilere örnek olabilir. Zira arkadaşları sabahın köründe kalkıp 8.40 dersine yetişmeye çalışırken kendisi uyur. (bkz: Fosur fosur uyumak)

Sapa bir yerde son otobüsü bekliyorsanız görürüm ben o gururu.

Kapıda durmayınız değil, "basamakta durmayın(ız) otomatik kapı çarpar" dır bu kelamın aslı. Bilimum otobüs, minibüs ve midibüs benzeri aracın kapıları civarında yazar.

Başından aşağı kaynar suların döküldüğü, kendini ölmüş bitmiş hissettiğin anlardır. Her gencin başına bir veya birden çok kere gelebilir. Bu durumda yapılması gerek cool olmayı bir yana bırakıp kağıda bir şeyler karalamaktır. Sonuçta hocaların çoğu 3-5 bir not vermektedirler böyle durumlarda. Yüz üzerinden 20-30 almak mümkün olabilir.

Başarıya anca koşu bandında koşar bu insan.