(bkz: nasıl şizofren oldum)
bu kadar delirmediğim için teşekkür ederim kendime.

en sonunda duyguya yenilip ardından yenildiği duygudan alıdığı darbeyle mantığa sığınacaktır. yani en baştan mantığı seçin. tişikirlir

pardon bulamamak? neyi nerede aradığın önemli mesela? katran karası olmuş zihniyetle 'temizlik anlayışı' olan hymen dediğimiz yapıyı kaybetmemiş kadın mı? yoksa dedikodu yapmayan yalan söylemeyen insanlara kaba davranmayan güler yüzlü ve kibar diye adlandırabileceğin kadını mı arıyorsun?
eğer doğru şeyler doğru yerlerde aranırsa bulunur. ama illa öküz altında buzağı arıyacağım diyen varsaa buyursun.

birine kendinizi sevdirme çabası çok üzücü, sevmek çaba gerektirir mi bilmiyorum. mutlaka birileri bizi sevsin diye çabalarız. patronumuz sevsin terfi gelsin, arkadaşlarımız sevsin yalnız olmayalım. peki ömürlük sevmek ve sevilmek istediğiniz biri için çabalar mıyız yoksa kendiliğinden mi olmalı?
bence kendiliğinden olmalı. bırakalım da bizi kendiliğinden sevsin.

birine veya bir şeye öfke duymayı bırakalı 3 yıl oldu. bundan önce öfkemi o kadar kustum ki şimdi her sinirlendiğimde kocaman bir iç çekiyorum öfkelenemiyorum, hayat garip.

evlenmek için temiz kadın aranıyorsa temiz erkek de aranıyor, bilin istedim.
Evlilik çağına gelmiş kadınların el değmemiş anamızın ak süt gibi olan erkek bulamama sorunu.
(bkz: hodri meydan)

Aileme içimde var olduğunu bildikleri ama asla inanıyormuş gibi davranmadıkları insan olduğumu göstermek için.
(bkz: I hate my parents)