mascus puella

Dünya üzerinde nefes alan her insanın okuması gereken 10 eserden biridir.
Dostoyevski tarafından rus bir dergi(adı aklımda değil) için yazılan bir kitap aslında daha sonra derlenip tek kitap şeklinde yayınlanıyor. Borges abimiz "baş kahramanları bir orospu ve katil olan bir roman ancak çevremizdeki savaştan daha etkileyici ve yıkıcı" yorumunu yapmış. Betimleme açısından muazzam bir kitap karakterlerin ses tonlarını bile betimlediği yerler var. Kitapta bazı yerlerde durup hayatı sorgular bazı yerlerde gözlerinizi kapatıp 5 dakika boyunca olanları düşünürsünüz. Ağlarsınız, gülersiniz, heyecanlanırsınız, tedirgin olup korkarsınız, bir kitaptan beklenen her şeyi size sunar.
Muazzamdır.
Başyapıttır.

insanı ondan daha iyi anlatan olmadığı için elbette dostoyevski.

bazı insanlar bazen insanlar..

Artık o insanın gözünde bir değerin olmadığını anladığın andır. Bu durum üzücü ama asıl üzücü olan sevilmediğini bile bile birinin hayatında kalmaya çalışmak. insan yeri geldiğinde gitmeyi de bilmeli. Çünkü her biten şey başka bir şeyin başlangıcıdır.

Nedenini bilmediğim bir keder akıyor damarlarımda..

Norveç’e gitmek hemen şimdi.

William Shakespeare'in dediği gibi, Cehennem boş; tüm şeytanlar burada...

“Şeytanlar, (insan) dostlarına sizinle mücadele etmeleri için telkinde bulunurlar.” (el-En’am, 121).”

nefes aldığınız her dakika, her gün onunla karşı karşıyasınız zaten...

edit: charles baudelaire ise şöyle der; "la plus belle des ruses du diable est de vous persuader qu'il n'existe pas."

yani;"Şeytanın en iyi hilesi, sizi var olmadığına ikna etmesidir."

edit2: açık bir niteleme yapmadığımın farkındayım, sadece sözler üzerinden düşünmenizi, çıkarımınızı kendi kendinize yapmanızı salık veririm, ama görüyorum ki bir handicapé mental eksiledi bile :)

yazık! hem kıyasıya harcıyorsun kendini,
hem gönlün yeltenmiyor hiç kimseyi sevmeye.
biliyorsun, saymakla bitmez sevenler seni,
ama besbelli sen aşk duymuyorsun kimseye..