-afedersin ermeni dediler.

-affınıza sığındım diktatör dediler.

etiler, ulus, bütün leventler, ortaköy, sarıyer, emirgan falan filan...

tüpraş hantal, telekom yapı, tekel zarar ederdi zaten.

volkan çıkmış mağaradan. ama ya kalanlar o mağarada.

erkekler zaten kendine aşıktır. ki öyle olmalıdır. önce kendine aşık olacaksın. sonra annene aşık olacaksın. kalırsa aşk başkalarına aşık olacaksın.

edit: düşüncem değişmedi.

anasını satmışlar
kızını da kule yapmışlar
o şehrin.

söyleyene değil söyletene bak cümlesinden hareketle sevabın ne önemi var. mühim olan zevki yaşamak.
ya da
günahımla sana bir ses verebilseydim eğer.

nasihat vereni rahatlatır. rahatsız olun. delirin. sınırlarını bilmeden, sınırlarda gezmeden delirin. yaşlı gözlerle geçmişe baktığınızda keşke demeyin hiç bir şeye. ama ile başlayan cümleler kurmayın emin ve doğru adımlarla ilerleyin. çayı şekersiz, nescafeyi sütsüz, rakıyı limon suyu ile için. et yemeyin. denizin içi öyle kalsın balık yemeyin. ama hiçbir şeye değişmeyin bir tekne üzerinde içilen rakının keyfini. çaya petibör batırıp yiyin, tanımadığınız insanlara günaydın deyin elinizde varsa cep modeli gül verin, şu ana kadar gerçekten sevdiğiniz insanlara onları sevdiğinizi söylemediyseniz daha fazla vakit kaybetmeyin, seven insan kıskanır klişesini fazla abartmayın, çiçek çocuklara saygı duyun, norah jones dinleyin, liv tyler ile kahvaltı hayalini yaşayın ve ona cemal süreya'nın kahvaltı şiirini okuyun, kendinizi bulun hem de kaybetmediğiniz halde, bildiğinizden fazlasını unutmayın, anlamlarını bilmediğiniz şarkıları dinleyin, ankarada aşık olun...
bu cümleleri çok fazla dikkate almayın. özellikle ilk cümleyi.
nasıl başlamıştık bu yazıya.
nasihat vereni rahatlatır. ne oldu ya şimdi?

beş sene geçmiş ve eski sevgili seni unutmuşsa yeterlidir unutmak için. yalnızlık ömür boyu da. bencillik nereye kadar. unutulmuşsun işte ne gerek var teferruata.

giden biz değilmişiz. kaldırımlarmış. biz aynı kaldık. iyi huylu temennilerimiz aynı kaldı. ihtimalleri seviyoruz. ankara değişti ama. kısa camel gibi değişti. içindeki tütün değişti. paketi değişti. deve kayboldu. değişen senmiydin benmiydim bilemedim ankara? görmek isteyenin de istemeyenin de bahtı hep kara. sanırım gitmek lazım.

varsa da bir şey kaybetmeyiz.
(bkz: enel hak)

bu arada
anasını satmışlar kızını da kule yapmışlar o şehrin...

karşısında ağlayan bir kadın olduğu zamandır.
bu durumu en kısa zaman birimi ile ifade edemeyiz. etkisi uzun süre devam eder.

peki git!
bende artık kendime gideceğim.

peki git!
bende bir şarkının peşinden gideceğim ve bittiğinde her zaman sen çıkacaksın.

altıncı his filminin ortasında arayıp ne yapıyorsun diye soran sonrasında bruce wills ölü diyen arkadaş daha ne yapsın ki?

kız kulesini ve galata kulesini gören bir teras katta (cihangir yada kuzguncuk) bana geleceğe yönelik beklentilerin gerçekleşmesi için gerekli olanın zaman olduğunu salık veren güzel insan ile türk kahvesi yudumlamak.

çoğul ekini aldığı zaman çok partili dönemdeki bütün partiler. hepsi vatan hainliğine devam ediyor. ama nazım hikmet gibi olmayı beceremiyorlar.

iki kapılı bir honda
gidiyorum gündüz gece
bilmiyorum nepaldeyim
gidiyorum gündüz gece

mısralarında da kullanılabilir aşık veysel ile alakası olmaz böyle olunca.

(bkz:bir tanem gözlerine gözyaşını sığdırmak yetmez sana
yüreğine görevi sadece atmak değildir
yaşamak sadece yemek, içmek, yatmak değildir
eğe böyle yaşıyorsan
ahıra kadar yolun var.
(bkz: ilyas salman)

ben garip, sen güzel, dünya mutlu
(bkz: ahmed arif)