leodavinci

size köle dendiğini duymuyorsanız benim söylemek istediklerim bir işe yaramaz.

görsel

trajiktir.

sinan küfeoğlu adını tarihe yazdıracak bir isimdir şahsiyettir karakterdir ülkemizin gönüllü vatansever kahramanıdır.

genç bir anadolu insanının memleketine haykırışıdır.

tam da ülkemizde enerji bakanlığının enerji sektöründe kararlar alıp projeleri ele aldığı dönemde çok önemlidir.

ülkemizde yaşayan vergi mükellefi her vatandaşın dinlemesi gereken bir haykırış bu.idarede olup imza yetkisi olanların basitresizliğini kifayetsizliğini sergileyen bürokrasiyi aşan bir konu.

ülkemizin gençliği liseyi bitirdiğinde mutlaka dünyaya açılmalı ülke sınırları dışına çıkıp oradan ülkemize bakmalı.her genç bunu yaptığı anda sinan küfeoğlu gibi haykıracaktır içi yanarak.

memleketimizin damatzede olacağının bugünden tarihe yazdıran sitemlerdir.

enerji sektörü dev bir alan herkesin telaffuz edemeyeceği limitlerin dillendirildiği geleceğin üzerine kurulduğu bir çerçevededir.

tane tane terminolojik kelimelere boğmadan olan biteni olduğu gibi anlatmış akıl karıştırmadan.

ülkesini kendine dert edinmiş değerli bir ismin içinden geçenler.

tek amacı nerede olursa olsun vatanına hizmet eden değerli bir canın sözleri.

ve

odtü'lü.

köklü kültürün eğitim aile terbiyesi almıştır.

Ramazan açın halinden anlamaksa eğer ve ramazanda sokakta yemek yemek dayak atma sebebiyse o halde geri kalan 11 ayda sokakta elinde yiyecek olan herkes dayak yemelidir bu zihniyete göre.

Sen 11 ay istediğin gibi ye, iç, sıç fakirin fukaranın gözünün önünde; sonra ramazanda oruca saygı göstermiyorlar diye adam döv.

Gerçek ihtiyaç sahipleri 12 ay açken, susuzken sıkıntı yok da onların halinden anlaman gereken 1 ay mı sıkıntı haline geliyor diye sordurtur.

insanların insanlığından şüphe ediyorum artık.

Bi Sözcü gazetesi köşe yazarı bizzat velim olur, Oldukça beyfendi saygılı bir adam.
Bi kaç gündür keyifsizliği dikkatimi çekiyordu. Bizim müdüre bana mı öyle geliyor bu adamda bi haller mi var bu ara diye sorunca anladım mevzuyu,
Bu sabahda o velimle karşılaşınca ayak üstü üzgün bir şekilde gecmiş olsun dedim.
Yüzünde zoraki çaresiz bi gülümseme ve titrek bi ses tonuyla "pek sanmıyorum ama inşallah hocam, kalın sağlıcakla" dedi ve gitti.
Resmen içime oturdu adamın o çaresizliği gün boyu...

O kadar insani ekmeğinden ettiniz o kadar insanı yok yere üzdünüz ki Allah gerçekten binlerce kez belanızı versin!