ısparta

türkiye'nin iç güvenlik merkezidir. ülke sınırları içerisinde vatandaş başına düşen emniyetçi ve asker sayısının belki de en yüksek olduğu şehirdir. sokaklarda sanıldığı gibi sivil insan yoktur. sanılmadığı kadar sivil polis vardır. olaydan, karmaşadan uzak, sessiz sakin bir anadolu taşrasıdır. eğirdir gibi bir doğa güzelliğine sahiptir. nüfusun büyük çoğunluğunu devlet memurları, askerler ve öğrenci tabakası oluşturur. merkez olarak bir yere toplanmış vaziyette ve düzenlidir. aradığını kısa sürede ve kolayca bulabilir, işini halledebilirsin. esnafı işe yaramaz insanlardan oluşsa da öğrenci olduğunu belli etmediğin sürece sorun yaşamazsın. daha önceki entrylerde yazıldığı gibi ülkücü ve cemaatçi çok fazladır. bunu okulda, sokakta, mitingte orada burada her yerde görebilirsin. şehre fazla gelen bir üniversiteye sahiptir. antalya'ya yakın olmasına rağmen iklim şartları bakımından pek benzer olduğu söylenemez. süleyman demirel ve said nursi ile adını duyurmuştur. gelişmeye açık bir yapıya sahip ve umut vaat eden bir ildir.

evet bir ilimiz de daha alkol yasağı başladı. sayı ufak ufak artıyor mu ne ? birileri 4. murata mı özeniyor nedir anlamadım.
tabi bunun zihniyet sorunu olduğu çok açık. alkol alan insan suç işler enformasyonunun zemin çalışmasıdır, görüldüğü üzere pilot bölgelerde seçilmiş.

bu zihniyete bir de din uğruna başkalarının yaşam alanlarına müdahale hakkı olduğunu varsaymak eklenince ve o zihniyete bir de yetki verilince bu ve benzeri yasaklar hep olacaktır ve dahada artacaktır. hazır olun yani.

(bkz: ilim şehri ısparta).

ilceleri söyle siralanmaktadir;atabey, gelendost,keciborlu, sütcüler,uluborlu, yenisarbademli, aksu,egirdir, gönen, senirkent, Sarkikaragaç ve yalvac`dir.isparta emre spor klubü ile ücüncü lig ücüncü gurpta mücadele eden bir futbol takimi vardir.ygs sonuclarina göre bu yil en basarili iller arasinda 5. olan ilimizdir.

gül kokan insanlarin buludugu rivayet edilen memleketimdir.

hayatımın 21 yılını hapır hupur yiyen minik kenttir.

memleketim olan il.
babam ve ben daha görmedik ısparta yı fakat en uygun zamanda gidip memleketim olan ısparta yı görmek isterim. kendi halinde yaşayan, sakin bir şehir tanımı gelir aklıma ısparta denince. gidip görmek, şart.

süleyman demirel gibi dünyanın en zeki 5 adamından birini yetiştirmiş şehir. ama sobayla konuşan bir deli de yetiştirmiştir. (bkz: sobayla konuşan sait)

iRENÇBER RECEP

iki öküz çeker tekerlekten yoksunmuş gibi kağnıyı
Aynı nakaratta gıcırdanır durur feleğin çemberi
Bir deri,bir kemik ruha sığmayı beceremedi Recep henüz
Kasketini eline alıp dönünce hırçın gözleriyle
iğde deneğinden ince karısına söver ana avrat
iğne miliminde düşüp kırılır içimi cılız bir sızı kaplar
Heryer cehennem.

Beş nufusa dar gelen ev az ileride daha
Akşamdan sabaha buğday taşınır kireci dökülmüş ambara
Lambayı yanık unutmuşlar yine merdivenin soluna düşen odada
Yalın ayak koşarak gelir Ahmed yeni kara pabuç almış babası sanırsınız
Recep suskunluğunda ahmed mesut
Tende resmi geçit halinde yayılır mut ve umut
Heryer cennet.

Üzüntülü yüzüyle tül perdenin arasından maviye çalan gözleriyle bakar Hatice
Düşünür nice;nahiyeden birine sevdalansam,nahiye ne kadar uzak acaba?
Kaba sığarsa beş tahta kasık ve musakka ne eksik ne tam
Tamam vakit eristi pelit ağacının arkasına düşen Gavur Dağı'na gayrı
Yulaf ekmeğini parçalarcasına kırıntılarımı toplamakla meşgulüm
Heryer araf.

YAZAN: ViranŞairi

(bkz: ) https://www.facebook.com/...C5%9Eairi/589678844382043

Halkı olmasa yaşanılabilir bir kenttir.

Süleyman demirel üniversitesini yeni kazananların gitmesi gereken kafeler, kafeler caddesindeki kafe sessiz ve onun karşısındaki babil kafe olan şehirdir. Kimsenin kimseyi yadırgamadığı bir arkadaş ortamı arıyorlarsa bu tavsiyeyi başucu tavsiyesi olarak eklemelidirler. Barlar içinde ise Mod bar en kalburüstü mekanken canlı müzik için ekstra para isteyen barcelona malesef tavsiye edilmemektedir.

1.5 yıldır gitmedigim memleketimdir. her seferinde ozlemem diyerek ayrilsam da özlüyorum. tanim: gul sembollü gül kokulu şehir.

allah'ın unuttuğu şehir. bildiğin unutmuş. arkadaş o tipler nedir ya her köşe başında.

imza toplayıp sözüm ona gavur duman grubunu üni ye sokmayan mübarek üniversiteye sahip şehir. olaya bak lan hhaahhaahha.

Pişmanlıktır. ilçeleri bildiğin köy gibidir. Hatta bildiğiniz köylerden beter. Eğer fakültelerini yazmayacaksınız kesinlikle okumaya dahi gitmeyiniz.

2006-2010 arasında öğrenci olarak bulunduğum şehirdir. onlarca anım vardır bu şehirde keşke bir şekilde gidebilsem bu şehre hemen hemen her yeri anılarımla dolu.

2008-2010 döneminde üniversite okuduğum ve her fırsatta gittiğim il.

köfteci kadir de şiş kofte yemek dışında bir numarası yok. kafa olarak konya ya yakın ilimsi bir yer ışte

30.09.13 tarihinde herkesin öldüğü şehir. Mezarlığın yanından geçerken bunlar bile daha canlı diyebilirsiniz. Köpekleri de insanlardan korkuyor, nedenseeee!!?

kız alınası şehir.
tüm düğün masraflarının yarısını kız tarafı karşılıyor. madem kızımızı alacaksın, bi sikelim diyen zihniyete inat, hiçbir konuda zorluk çıkarmıyorlar. takdir edilesi.

Yazları pespembe, kışları beyaz örtülerle kaplı, her daim gül kokan küçük, şirin bir ildir. Antalya kadar sıcak değildir. Gece geç saatlere kadar dışarıda dolaşsanız bile insanlarından size zarar gelmez, güvenilirdir. Gülü ve halısıyla meşhur olan Isparta yine gül ailesine mensup olan elmasıyla da öne çıkmaktadır. Gurmelere göre Isparta'nın elmasını yerken gül kokusu gelirmiş. Dış pazarda ise kirazdan önemli bir gelir elde etmektedir.

hayatımın 4 yılını hiç acımadan heba ettiğim şehir.

süleyman demirel'in memleketi. ve bu sebeple de küçük şehirler arasında gelişmiş bir yapıya sahiptir. burdurlular pek sevmez bu memleketi** 2009 seçimlerinde gelen belediye başkanı mhp'lidir.
kültürlerini koruyan bir halka sahiptir. en son gözlemlediğim bir 52.gün yemeği olmuştu. yani ölen kişinin hayrına verilmiş bir yemek. ailenin kadınları mutfak önlüğü takarken erkekleri havlu takıyorlardı falan. yemek de güzeldi he ruhuna değsin rahmetli amcanın.

her sene sonbaharda antalyadan ince kıyafetle dandirik bir iş için giderek zerre akıllanmadan taşaklarım donmuş halde ağrılarla geri döndüğüm komşu şehir, küçük fakat bayağı gelişmiştir.

denizli gibi antalya gibi büyükşehirlere sadece iki saat mesafede olan, pek geçiş noktası sayılamayacağı için gelişimi yavaş olan, mevcut durumunu süleyman demirel'e borçlu, üniversite yıllarımın geçtiği şehir. Ordayken oldukça şikayetçiydim ama galiba özlüyorum. Gerçi orayı mi özlüyorum yoksa Orda ki anıları MI tam bilmiyorum ama, sonuçta özlüyorum.

gülleriyle tanınan memleket , otogarında bulunan alışveriş yerlerinde genellikle gülden yapılmış yiyecek ve kozmetik ürünleri satılır . süleyman demirelin memleketidir .