yolumun sonu

Sevdalanmayı öğrendim öğreneli
çağladıkça daralıyor ırmaklar
küçülüyor denizleri dünyanın
vardığımı sandıkça sınırına
anladığımı sandıklarımın
çoğalıyor anlayamadıklarım

Yürek acıya düştü ama
elim sanata değmedi usta
örselenen bir yaprağım
hergün ayrı kapılarda
hatmettiğim savlarının
izini sürüyorum
bir kaç yaşam boğulsa da
bugünün doğru bilineni
eğridir yarın usta

Türkülerin dolanıyor dilime
sızım sızım gurbetteyim
bereketli kıyılarında yüreğimin
kanat vuruyor nazlı üveyikler
avcı namlusuna çarpıyor düşleri
gökyüzü kurt kapanı dallar bir tuzak
yurduna yabancı aşk ötüşleri

Turfanda portakal yüküm bu sabah
ayakkabım tek tabanlı gıslaved
bahçelerini taşıyorum Akdeniz'in
sızlayan kaburgalarımla
çiçek açmış dallar gibi mutluyum
yolumun sonu denizdir usta. * *