yemek programlarinda eldiven kullanmak

son yıllarda ortaya çıkan ve aslında hiçbirinin evde eldiven kullanarak yemek yapmadığını bildiğimiz olaydır. * * bu kadar "temiz" imajı verilmek isteniyorsa beyaz, uzun mevlevi şapkalardan da takılmalıdır.

(bkz: çok steril bi milletiz sanki)
(bkz: arena)

yapmacıklığın önde gideni. sanki bütün millet evimizde kötfeyi elimizde eldivenle yoğuruyoruz ya. mutfaklarda çıkan, arena'nın kovaladığı böcekler hakikaten muz kutusuyla birlikte yurt dışından geliyor ya...

hayır bir de komik olan başka bir şey var ki; bu ablalarımız/ağabeylerimiz yemeği yapamıyorlar bile eldivenle. e gayet doğal, alışık değil ki bünye eldiven kullanmaya.

elini doğru düzgün yıkasa daha makbule geçeceğini bilmeyen küçük kafalı aşçı modelinin yapacağı davranıştır.

yemeğini yedirdiği konuğunun zehirlenip mefta olması halinde parmak izi kalmasını istemeyen cin aşçının haleti ruhiyesi.

o kocaman tırnakların içinde olması gereken mikropların düşünüldüğünde eldiven takmanın ne kadarda gerekli olduğu anlaşılacaktır

(bkz: yemek programlarında iş eldiveni kullanmak)

" en azından programlarda kullanılıyo " dedirten " ya ordada kullanılmasaydı ? " sorusunu akıllara getiren " ne gerek var benim elim eldivenden temiz " mantığının yürütüldüğü olaylar dizisidir. *

gayet başarısız ve samimiyetten uzak bulduğum hadise. yemek programındaki yemeği onların gösterdiği gibi eldivenle yaparsa annem, ben onun elinin değmediği yemekten nasıl tat alırım. eğer ki aynı malzemeler, aynı ocak, aynı tarif kullanıldığı halde bile kişiden kişiye yemeğin lezzeti değişebiliyorsa, annenin elinin değebilmesi kadar güzel bir katkı olabilir mi yemeğe. ve eldivenle onu alıp götürüyorsun uzaklara..

o ellerle bir şeyler yoğururken eldivenden çıkan sesler mide bulandırıcıdır.
--spoiler--
şlapırt! ştast! ploft!
--spoiler--

ameliyata giriyor duygusunu uyandıran ve o yemekten daha da tiksindiren durumdur.