yaşlı olmak

ağızdan şu cümlelerin dökülmesine sebeptir:

"her gün yeniden kurulan dünyaya biraz daha ekimiş olarak uyanıyor insan." (bu, biz gençler için de pek tabi geçerli. ama bir yaşlı bunu daha yoğun bir şekilde hissetmekte sanırım ki haklı.)

"her evde bizden (yaşlı) en az bir tane var ama bizi tanıyan yok." (işte bu baya içler acısı bir cümle. yaşlıları lütfen yok saymayalım "ölecekler zaten amaaan" gözüyle bakmayalım onlara ve lütfen ama lütfen tanımaya, anlamaya çalışalım onları!)

"önce yıllar beni sırtladı, şimdi sıra bende, ben yılları taşıyorum." (yaşlıların hayattan bu kadar yılmamalarına yardımcı olalım. hem belki onların hayatlarından yılmalarına biraz da ön ayak olan bizlerizdir, bir düşünelim?) *

sürekli bir ölüm korkusu yaşamaktır yaşlı olmak. fakat bunu hiç kimseye farkettirmezler ettirmek istemezler.

toplu taşıma araçlarında yer beklemek.

herkese muhtaç olmak.

-toplu taşıma araçlarında arka taraflarda yer olmasına rağmen sizin kalkmanızı bekler. kalkmazsanız büyük bir inatla ayakta söylene söylene bekler.
-sürekli öğüt verir.