yağan yağmuru pencereden izlemek

acaip romantik bir eylemdir.
özellikle kış aylarında, sıcacık evinden, cama hohlayıp buhar yapılarak ve üstüne kalp çizilerek de uygulanabilen eylemdir kendisi.
elinde bir de sıcak sahlep, fonda john legend oldu mu deme keyfine..

(bkz: yagmayan yagmuru pencereden izlemek)*

arap kızını meşhur eden eylem.

dışarıda olmak ve yağmur damlaları altında ıslanmak kadar güzel olmayan bir aktivitedir.

bisikleti olmayan insanın yapacağı eylem.
(bkz: yağmurda bisiklete binmek)

şöyle başlayıp: "yağmuru sevdiğni söylüyorsun fakat yağmur yağdığında şemsiyeni açıyorsun. güneşi sevdiğini söylüyorsun gölgelerde yaşıyorsun. rüzgarı sevdiğini söylüyorsun saçlarını bağlıyorsun. ve, şimdi beni sevdiğini söylüyorsun. inan ki çok korkuyorum" diye biten yıllar öncesinin güzel denemesini bana hatırltan eylemlerin ilkidir.

eğer kardeşiniz şemsiye almayı unuttuysa ve muhtemelen o saatlerde eve gelmek üzere yoldaysa endişeyle gerçekleştirilen eylem. herhangi bir olumsuzluk olmadığında ise ağaçların yapraklarına düşen damlaları izlemek ve o an şemsiyeyi kapıp, insanın kendisini dışarı atmak istemesine neden olan eylemdir.

küçükken annemin beni dışarı salmadığında yaptığım şey. hayır şimdi düşünüyorumda o yağmurda ben nereye gidecekmişim ? ah bu çocukluk demek ki bi bildiğim varmış.

büyüdüğümde ise sevgilimle pencereden izlerken birbirimizin gözlerinin içine bakıp "çıkalım mı ne dersin?" göz temasını yaşamakta ayrı bir zevk, gerçi çıkamadık 2. bir göz temasını yakalamadık ama yada g.tüm mü yemedi nedir bilmiyorum.

şu anda yapmak istediğim ama kaloriferler yanmadığından ve bu yüzden ayaklarım tutmadığı için yürüyerek camın kenarına gidemeyerek yapamadığım eylem.

yağmurla beraber gelen bulutlarla şehire karanlık bi hava çöktüyse.. bi rehavet kapladıysa ortalığı bir huzursuzluk varsa ortalıkta, o gün cok güzeldir işte.

(bkz: yağan yağmur)

eğer ev sessizken yapılırsa, insanı dinlendirebileceğini düşündüğüm bir olaydır.

küresel ısınma yüzünden yakında yerini buharlaşan insan izlemeye bırakacak durum.

sıkışık trafikte ve araba içinde izlemesi tatsız olan izlence.

yalnız başına yapılıyorsa eğer; cam kenarında bir fincan kahveyle yapılması gereken dinlendirici eylem.

elde sıcak bir içecek, ayaklar cama uzatılıp çaprazlanmış durumda iken tadına doyum olmayan doğal izlence.

arada şimşek çakar ya da yıldırım düşer saymaya başlarsınız sesi gelince saymayı durdurur ve ortalama 350 ile çarpıp ana üssün nerede olduğunu tahmin etmeye çalışırsınız.

böyle manyaklıklara girmeyip, sadece izleseniz de olur hani.

kimi zaman insanın içini karartan eylem. ama genelde huzur verir, dinlendirir.

özellikle sonbahar mevsiminde yapılması hoş olan eylemdir. yapılanlar bellidir. ilk olarak sıcacık çayınızı yada kahvenizi en sevdiğiniz kupanıza boşaltırsınız. devamında yağan yağmuru size seyir eyleyecek evinizin en hoş penceresini seçersiniz. bir elinizde kahve, gözünüzün önünde şahane bir doğa manzarası... mevsim gereği ağaçların sararıp solan yapraklarının dökülen görüntüsü size bir tabloyu anımsatır, bir yandan tüm bunları incelerken bir yandan da yağmurun sesini dinlemekten de kendinizi alamazsınız. arada birde buğulanan pencerenizin camını giymekte olduğunuz kazağın kollarıyla silersiniz* neyse efendim neyse, böyle bir ortam içerisinde bazen müzikte iyi gidebilmektedir. örneğin yann tiersen'in muhteşem ezgileri size bu konuda iyi bir arkadaş olabilir. bu kişinin parçalarının yağmur ile bünyede daha bir tesirli hale geldiği iddia edilebilir.**
tüm bunların sonunda yapılması gereken son bir şey kalmıştır. pencereyi açar yağan yağmurun toprakla karışıp bıraktığı o sidik kokusunu içinize çekersiniz. bu son eylemide yerine getirildikten sonra olağan koşuşturmalı şehir hayatınıza geri dönebilirsiniz efendim.

Gök gürleyip şimşek çakıyorsa kaymaklı ekmek kadayıfı haline gelen güzellik.

hele bi de soba varsa gürül gürül yanan...elinde bi limonlu kupa çay..dudağında bi sigara..bu keyife doyum olmaz işte!ama her yağmurda aklıma aynı şey gelir..iyi ki bi evim var...ya olmayanlar?

uygun bir ışık da yakalanırsa, çok güzel bir fotoğrafa malzeme verecek olan an'dır.

hüzünlendirir.izlerken devamında elinizi uzatıp yağmura dokunmak vardır. toprak kokusunu mis gibi içinize çekmek.

romantik insanların mutluluk kaynaklarından birisidir hele deniz kenarında bir yerdeyseniz yağmur tanelerinin denize düşüşünü izlemek daha bi mutlu eder insanı.

dışarı çıkıp iliklerine kadar ıslanmaya, çok istese bile onun tadına varmaya cesaret edemeyen kişilerin yaptığı eylemdir. bazıları için ise pencerenin kenarına ilişip yağmurun verdiği hüzünle,kişiyi birçok düşünceye sürükleyen,duygularını,yaşamını kağıtlara aktarabileceği ortamdır.

şimdi hangi pencereden izlendiğle ilişik bir eylem aslında. kendi evinin penceresindeyse sorun yok da. ya o pencere başka pencereyse?
örneğin ;
iş yerindeki pencereyse, 'ahaa da sıçtım bu yağmurda nasıl çıkarım sokağa , ahh şemsiye de yok, beklicez ya...çükentayı arasam?hımm ona en son çok kızmıştım. pipican ı arasam amann yılışır şimdi bişey var sanar. of ...'
annesi ve babası misafirlikte olan sevgilinizin evinde ki pencereyse, 'bittim ben bittim, evlenmek zorunda kalırsam şimdi annesi babası gelir de... bi an önce karar vermeliyim baskıyla evlilik mi, yağmurda ıslanmak mı...s.kerim evliliği, ıslanırım a.q daha iyi.'