vapurda ağlamak

vapur iskeleye yaklaştığında akabinde rüzgarı karşına aldığında istemsiz olarak yaşların boşalmasıyla gerçekleşen olay.

boğaz melankolisi ile pekişip, anla beni lan istanbuldercesine haykırıştır.

sevdicek cihangir'in karakoy yamacinda oturuyorsa, akitirsiniz gozyaslarinizi acilar denizi marmara'ya.. sarayburnu'ndan kiyiya vurur ertesi sabah umutlariniz da..

(bkz: vapurda ağlayanı izlemek)

ağlıyordum durmadan, usanmadan,
ağladıkça ağlamak geliyordu içimden,
sanki herşey durma diyordu bana..
martılar, gemiler, arabalar, insanlar...
acaba istanbul beni duydumu diye düşündüm,
o da ağlamaya başaldı ince ince...
sanki bana eşlik edercesine...
ama onun gözyaşları tuzlu değildi...!!!

vapur yolculuğu kısa olduğundan ağlamaya iskelede de devam edilebilecek hüzünlü durum.