uludağ felsefe

felsefe zorlu bir bölüm değildir.

ben sdü'de bitirdim. düşünebilen ilgisi olan her insan rahatlıkla bitirir bölümü.

şu var ki felsefe okumadan önceki ben ile sonraki ben tamamen farklı kişi.

insanı hayata küstüren okuldur. Akademisyenlerin sürekli “siz bilmezsiniz, eksiksiniz, yeni nesil aptallığı” muhabbetleri can sıkar. Burdakiler hayat sorgulatıp düşünmeye ve öğrenmeye teşvik etmiyor, hayattan vazgeçirmeye çalışıyorlar. Burnu havada “bazı” akademisyenlere soru dahi sorulmuyor, odasına gidiyorsunuz sizi ciddiye almıyor, konuşurken göz teması bile kurmuyor. Çok kaliteli öğretmenlerde vardır. Öğretmen demeyi daha uygun buluyorum diğerlerinden ayırmak için. Felsefe harikadır öğrendikçe öğrenesiniz, düşündükçe derinleşesiniz gelir ve kendinizi farkına vardıklarınızla iyi hissedersinizi sağlar ama bu “kanser” akademisyenlerin tek yaptığı yeni olan zihinlere engel koymak.

Hocaların çoğu boktandır. Sınava hocaların verdiği notların birebir aynısını yazınca 80-90 alırsınız kendi cümlelerinizi kullanınca 50-60 böyle boktan bir uludağ üni bölümü. Felsefe öğrettikleri yok ezber yaz-geç-mezun ol. Nasıl olsa işsiz olacakların diyip felsefi gelişimi zerre önemsemeyen “eğitimciler” var.

Az önce mitoloji dersinden çıktım kameraları zorla açtıran tek hoca. Masama oturdum arkam kütüphanenin köşesini çekiyor. Dergiler kısmını. Adam birkaç isim saydı ben dahil. O kütüphaneleri gösteriş için doldurmayın okuyun diyor. Ne salak adam torpille mi gelmiş ne olmuş. Sana niye akramdaki kitapları gösterme çabam olsun ki. Oturdum ders dinliyorum. Okuduğu kitap da hesiodos işler günler ve eski ahit. Eski ahit’i 17 yaşındayken okumaya başladım. işler günler’i 19 yaşımda. Arada siz zaten soru sorsanız şaşırırım diye aşağılıyor. 2. Sınıfım hep temel kitapların çoğunu ve bazı filozofların eserlerini okumuş olarak geldim ve filozoflar hakkında az da olarak işlediklerimizin hepsiyle ilgili bilgim vardı. Ama bu okul benim felsefeye olan arzularımı dindiriyor. Bazılarına soru sorup bilgilerine muhtaç olma fikri beni delirttiğinden hiçbir şey sormuyorum. bilgim ve kafamda dünya soru olsa dahi sormuyorum kendim araştırıyorum. Lanet olsun bunlara. 5 senedir kendi çapımda okumalar yapıyorum. Çok isteyerek geldim bölüme. Sorulardan düşüncelerden yol gösterenler ile dolup taşacağım zannediyordum şu an tek hissettiğim pişmanlık.

Saygı işe, mesleğe, ünvana duyulmaz. Ben bana saygı gösterene saygı duyarım. Kız hocanın odasına gitmiş kovmuş onu ben bunu duydum ve bu kadına soru sorma isteğinde olamıyorum. Özgüvensizlikten asla değil böyle çirkin karakterli insanlar benim hevesimi alıp götürüyor. Sorulan her şey kafamda bir şeyler oluşturuyor ama bu uludağ bendeki tartışma ve dışavurma isteğini yok etti bu sene yatay geçiş için çabalayacağım. Lanet olsun uludağ felsefeye.

Felsefe bölümünde Bok gibi ideolojilerle dolu akademisyenleri var. ilk sınıfta felsefeye giriş dersinde hoca bize ben sizin düşüncelerinizi manipüle edeceğim siz bana karşı argüman üreteceksiniz dedi. Bi s*ktir git diyorum böyle eğitim olmaz. Düşünce böyle gerçekleşmez. Önce Bir olayı tümüyle öğretirsin bunun karşısında olayı tümüyle bilen öğrenciyle karşılıklı argümanlar oluşturup tartışırsın eğitim budur. Yoksa bu ilkene mürit aramaktan başka bir şey değildir.

Derse girin hatta Görükle’de olan varsa ve inanmıyorsa götüreyim derslere onu. Bir şey bilmeyen torpille gelen o kadar belli ki anlamamak için mal olmak lazım. Adama soru soruyorsun ilk okul hocası gibi bunu zaten sonra işleyeceğiz o zaman cevaplarız diyor. Elimde kağıt bıdı bıdı ölü bir şekilde hristiyanlık tarihi anlatıyor. Sınıfı 170 kişi bir şey öğretmeyi becerebilmiş gibi bırakıyor birde herkesi.

Böyle bir sürü gereksiz insan var. Zaten rektöre bir şey demiyorum bile malum. Fakülte de salaklarla dolu. Ben ist’dan sadece şehir değişikliği ve yalnız olmak için orayı yazdım ve bölüme girdim. Bursa en yakın şehir olduğundan tercih ettim. 15-16 yaşından beri okurum felsefe ve ait hissettiğim çok az şey olduğundan bunun üzerine gideceğim dedim. Bin pişmanım.

Ben uludağ’da felsefe gerçekleşmiyor.