tezekkur

zikretmek anlamındaki eski türkçe bir sözcük.

Zikr kökünden tefa'ul kalıbında türetilmiş olan tezekkür kelimesi lügat bakımından unutma (nisyan) kelimesin in zıt anlamlısıdır ve "zikrolunan şeyin bilinen suretinin kalpte vücut bulması" demektir.

Bu vücut bulmayı ifade için tefa'ul kalıbının tercih edilmiş olması:

- görme (tebassur),

- anlama (tefehhüm) ve

- öğrenme (teallum) gibi basamak basamak meydana geldiği içindir.

tezekkür mertebesine ulaşabilmek için tefekkürden geçmek gerekir. Bu arzu edilen bir şeyin arandıktan sonra elde edilmesinden kaynaklanır. Çünkü tezekkür isteme, tefekkür ise vücud(var olma)dır. ALLAH * basiret gözünün açılmasını görmeye, öğüt almayı ise kendisine zikretmeye bağlamıştır.

"Andolsun biz Musa'ya hidayet verdik ve israiloğullarını kitaba mirasçı kıldık, o akl-ı selim sahipleri için yol gösterici bir öğüttür " (Mü'min, 53,54)

Kısaca tezekkür, Kur'an-ı Kerim'i ve sanat delillerini düşünerek kendi noksanını ve yüce yaratıcısını kuvvet ve kudretini anlamaktır.