sopor aeternus

Yaptıgı müzik türü hakkında cok fazla riva-et olan ilginç bir insan anna tarafından yaratılmş grup
resmi sitesi = http://www.soporaeternus.de
mp3 ler için = http://www.soporaeternus.ru/music

anna varney'in grubudur. tam olarak gothic yaptığı söylenemese de kuşkususuz aristokrat bir havası vardır. ilk dinlendiğinde anna'nın sesi tuhaf gelse de zamanla alışılır, bağımlılık yapar.

Şu ana kadar çıkartılan abümler şöyledir:

1993 - sopor aeternus
1995 - todeswunsch
1995 - ehieh ascher ehieh
1997 - the inexperienced spiral traveller
1997 - voyager - the jugglers of jusa
1999 - ich töte mich jedesmal aufs neue
1999 - dead lovers sarabande face one
1999 - dead lovers sarabande face two
2000 - songs from the inverted womb
2003 - es reiten die toten so schnell

tavsiye edilebilecek bir kaç şarkısını söylemek gerekirse :

(bkz: Hades pluton)
(bkz: May i kiss your wound)
(bkz: The sleeper)
(bkz: On saturn days we used to sleep)
(bkz: Memories are haunted places)

sesi berbat olmasına ragmen vokali sahane olan bir vokale sahip grup. o bugulu ses acıyı damarlarımda hissettiriyor. farklı enstrumanları guzel bir bilesimle kullanıyorlar.

asla ruha teğet geçmeyen, kakao ya da kahve kokulu şarkılarla insanın içine girip, ortalığı allak bullak eden, dağıtan, adamı re minöre boğan süper şarkılar yapan grup! (bkz: sieh mein geliebter hier)

şarkılarında çok değişik bir his barındıran bir grup ya da kişi...
yani tam anlamıyla melankoli sentezlemiyor ,bir kapı arasından sızan ufacık bi güneş ışığıyla kendinizi kandırmaya yöneltiyor.
ufacık bir söz,gidişle tamamen uyumlu 5 saniyelik bi melodi sizi bu hisse doğru
sürüklüyor.
yüksek dozda melankolinin yanı sıra ufacık bi kendini kandırma hissinin hayattaki en zararlı uyuşturucu olduğunu bile bile yine lades oluyorsunuz ve sabahlara kadar o zehri kanınıza alıyorsunuz...

melankolikliğin dozunun artmış halini one is there parçasında aldığım çok ilginç bir gruptur. ilginçtir grup elemanlarını kendisinden başka kimse bilmiyor

i: Sopor Aeternus'ı yapmanız gereken birşey olarak değerlendirmişsiniz.size bunu söyleten nedir?

a: hepsi insan kılığında gördüğüm şeylerle başladı.. her gün daha ad acı çektim ve ölüme daha da yaklaştım.. acı çekmek zorunda olduğumu düşündüm, ama buna hiç gerek yoktu.. bu trajediye karar veren bendim 20 yıldır depresyondaydım, 9 yıldır kaybolmuş ve yalnızdım.. bu şu demek oluyor ki 24 saat karanlıkta ve yapayalnızdım..
çok güçsüzleştim, hastalandım, görme yeteneğimi neredeyse yitirdim ve kanser olmaya çok fazla yaklaştım.. evden ayrılmadım, belki yalnızca ayda bir çıktım dışarı- çünkü hareket etmek ve ya konuşmak için gereken gücü kendimde bulamadım.. uyku benim tek oyuncağım oldu-berbat rüyalar görmediğim zamanlar-. ve ben tam bir yaşayan ölü oldum, sadece kendi hayallerinde yaşayan.
1-2 yıl içinde ruhum kendi yarattığım cehennemin esiri oldu.. acı, daha güçlü acı, fakat sonunda sadece boşluk(sanırım en kötü olanı da buydu)
bu yıllarda garip, yarım bir dünyada kaybolmuştum, iyiyle kötü arasında, ışıkla karanlık arasında.. ve sonunda "Saturn'ün çocuğu" olmak adına ışığa sırtımı döndüm.. fakat belirtmeliyim ki hala ruhumun derinliklerinde yaşayan birşey wardı(şanslıydım)
soruna geri dönecek olursak, artık anlarsın umuyorum, şarkı sözlerim benim tek iletişim kurma yolumdu.. yardım istedim.. fakat kimsenin anlayacağını ve ya duyacağını düşünmedim. daha sonra bir gün Sopor Aeternus gündeme geldi.. bu grup ölümle yaşam arasında bir yerlerde olmalıydı.. aynı benim gibi..

i: Sopor Aeternus'ın müziğe ihtiyacı yok, çünkü zaten o sizin rüyalarınızda başlıyor.. yanılıyor muyum?

a: evet bu tamamen doğru.. rüyalar sizin ruhunuzun en doğru yansımasıdır. ben onlara 7 cehennemin tiyatrosu diyorum. onlar siizn ruhsal gelişmeniz için çok önemlidir. saklı korkularınızı, problemlerinizi açığa çıkarırlar, hatta çözümleriyle beraber! fakat onların şifrelerini yorumlamak zordur, bunu herkes yapamaz, birçoğumuz rüyalarını hatırlayamaz bile! uyanmak bize onları önemsizmiş gibi gösterir. oysa ki bu yanlış.. onlar gerçek bizi bulmamıza yardım edebilcek en önemli anahtarlar..
uykudayken ruhlarımız bendenlerimizden ayrılırlar ve yükselip "astralsfer"e giderler.. fakat yaşlandıkça bunun olması zorlaşır.. mesela bebekler, günün her saati, her an kolayca uykuya dalabilirler.. aynı şey çoğunlukla insanlarda ameliyatlarda olur. ruhları bedenlerinden ayrılır ve o an doktorların ona ne yaptığını gözetlerler.. bu benim yaşamımda berbat bir etki yaramıştı.. fakat burda farklı bir nokta war, geceleri, ve ya uyuduğumuzda beynimiz bize olacaklar hakkında bilgiler verir.. bazen uyarır, bazen korkutur, bazen de sadece rahatlatır...

i: HOLGER ile çalışmanızı anlatır mısınız?

a: bana çok yardımı dokundu, özellikle de "Es Reiten Die Toten So Schnell..."i kaydederken.
aslında sadece müzik için biraraya geldik. fakat daha sonra her ay görüşmeye başladık..

i: bana The Ensemble Of Shadows hakkında bilgi verebilir misiniz? kaç kişiler? kimler?

a: üzgünüm, çünkü gerçekten onların kim olduğunu ya da kaç kişi olduğunu tam olarak bilmiyorum. ama bildiğim tek bir şey war ki onlar müziğin d*******arı!

i: Sopor Aeternus lanetlenmiş ruhlarla ilgileniyor.. ama bana kalırsa tüm ruhlar lanetlenmiş değildir.. sadece intahara kalkışanların ruhları lanetlenmiştir..

a: ağır bir depresyonun etkisinde yıllarca kalmışsanız çok hassaslaşırsınız, özellikle "lanetlenmek" gibi konularda. çünkü kaybolmuş ve yalnızsınızdır, herkes sizi dışlamakta, hatta sizden nefret etmektedir, sadece gidebileceğiniz "hiçbirşeyin bahçesi" wardır. lanetliler için bir tür cennet, Nirvana'ya ulaşmak gibi.. tabiki her ruh lanetli değildir..
umarım seni sıkmamışımdır.. fakat biliyorsun.. lanetlenmek sadece intahar girişiminden dolayı olmaz, tamam intahar çok kötü birşey, kendi yaşamını kendi ellerinle bitiriyorsun ve sonsuza kadar cehenneme mahkum ediliyorsun. ben tam 3 kere kendimi şeytanın ellerinden kurtarmayı başardım(bunun için defalarca teşekkür ederim), fakat ölüme de çok fazla yaklaştım..
şu tavsiyeyi alın lütfen: YAŞAYABiLECEĞiNiZ KADAR YAŞAYIN VE YAŞADIĞINIZ SÜREÇTE DE KENDiNiZi TANRININ SEVGiSiNE EMANET EDiN..[ ben gerçek Tanrı'dan bahsediyorum, evrenin ve dünyanın yaratıcısından, insanların taptıklarına inandıkları Tanrı figüründen değil]

i: ölümü neden acının okyanusu olarak değerlendiriyorsunuz peki?

a: oh! asla böyle birşey söylemedim! neden söyleyeyim ki? ölüm çok güzel birşeydir, sonunda eve dönmek gibi, ait olduğun yere dönmek!! ölümden korkmuyorum, aslında kimse ölümle yüzleşmekten korkmamalı. bunun için hiç bir neden yok! ölümle yaşam arasında hiç bir farklılık yok çünkü, bu sadece birinden başka birine açılan kapı. hatta ölmek yaşamaktan çok daha kolay!

i: gürünüşünüz hiç başınıza bela olmadı mı? biliyorsunuz, uzun tırnaklarınız, giyim tarzınıs vs.?

a: evet.. bir çok problemle karşılaştım, biraz da bu yüzden ewden sadece ayda bir çıktım.. çünkü insanlar sana bakıp senden nefret ediyorlar.. sadece görüntün yüzünden.. bana nefretle bakan çevremdeki insanlara sevgiyle karşılık verdim hep. artık insanlar bana bakıp güldüğünde ya da uzaklaştığında onlara kızmıyorum.

i: içinde yaşadığınız toplum hakkında ne düşünüyorsunuz?

a: bence kendilerini arayıp bulmaları gerekiyor..

i: projeleriniz devam edecek mi? gelecekte sizi görebilecek miyiz?

a: elbette, planlarımız war.. fakat 3. gözümüz açık olmadığı için ne olacağını bilemeyiz.. bekleyelim ve görelim..

dedim ya ilginç bir adamdır.

Grup sadece Anna'dan oluşmuyor ama Anna ısrarla grubun diğer üyelerini gizli tutuyor.Onların doğa üstü varlıklar olduğuna inanıyor ve adlarının "The Ensemble Of Shadows" olduğunu söylüyor.
Severim,dinlerim,dinletirim...
across the bridge,may i kiss your wound,NO-ONE IS THERE,en sevdiğim parçalar..

konser vermeyen gruptur sopor aeternus...
çünkü yaptıkları müzikle öle sahnede 1-2 saat kalıp , o performansı devam ettirmek kolay iş değildir...
sarkılarının hepsi müthiş beceri isteyen ( hem çalarken hem söylereken) şarkılardır...

Sanatorium Altrosa (Musical Therapy For Spiritual Dysfunction) albümü ile kaldığı yerden güzelce devam eden egzantirik* grup.

hayatın fon müziğini yapan grup. tanrının alt grubu.

son albumuyle eski depresifligini kaybetmis gozuken ama eski albumleriyle gercekten harikalar yaratmis sanatci.

(bkz: no-one is there)depresifite dolu şarkının yaratıcısı grup.*

(bkz: korkunç müzik)*

in der palastra şarkısı, dinlenmeye ve anlamaya değerdir.
klip için ; http://www.youtube.com/watch?v=kt3-chdhphe
ayrıca ;http://galeri.uludagsozluk.com/g/sopor-aeternus/

akira kurosawa'nın "ran" filminde flüt çalan kör adamın filme kattığı neredeyse insanı boğan, yaralayan, yakan atmosferi simile ederek dünyaya taşıyan, sanki bastırmak istediğim iç sesim gibi bir müzik yapan grup.

vokaline belkide tek üyesine yani anna varney'e gelince: Frank Sinatra, Edith Piaf için "Her şarkı söyleyişinde biraz daha ölüyor" demişti ya, aynısı o'nun içinde geçerli zannımca.

empyrium ile karışık dinlenildiğinde hiç ummadığınız kadar çok melankoli kazandırır size. evet kazandırır.

dinlenilmeye doyulamatan gothic metal grubu vokal tarzının farklı olması ve yaylılarla brlikte üflemeli çalgıların şarkılarda ağırlıkta olmaması hoş bir izlenim kazandırır gruba..davul rifflerinin aşırıya kaçmaması ise mütevazi görünümde ki grubu rakibi estatic fear'ın bir adım önüne geçirir.ünlü olmayan grup doom severler taafından oldukça benimsenmiştir...

dinlenesi şarkıları:do you know my name , hades pluton

gothic metal değil darkwave ''grubu''dur efendim. sopor aeternus and the ensemble of shadows'tur aslı.

bir zamanlar bir arkadaşım atardı şarkılarını, o zaman karı aşırı depreşik, ben hoşlanmamıştım. ama sonradan adını unutup gidince tekrar bulma isteği oluşmuştu unutmaktan ötürü.

şimdi solda görünce dedim aa bu ne manken mi kim acaba görünce resmen bulmuş oldum. ehe.

bir şarkısında çok ağlak söyleyen, kadın mı erkek mi olduğunu bilmediğim problemli kişi.

gönüllü içe kapanışın sonsuzluğa yankılanan melankolik sesi.

https://m.youtube.com/watch?v=v-R4y8nWcdI#